Nieuwe dimensies
We leven in een wereld waarin alles voortdurend verandert en niets ook maar enig moment hetzelfde blijft. Situaties veranderen, dromen veranderen, overtuigingen veranderen en gedachten veranderen iedere seconde. En volgens natuurkundigen is zelfs materie niets anders dan beweging en dus veranderlijk.
Dit is een gegeven waar we veel vertrouwen aan kunnen ontlenen. Het kan een fijn vooruitzicht zijn dat elke dag weer nieuw en fris is, vol ongekende mogelijkheden. Dat ieder moment weer verrassend anders kan zijn. In de praktijk blijkt het omgekeerde het geval. We zijn ons continu aan het verzetten tegen die veranderlijkheid. Verliefdheden mogen niet voorbijgaan, een verworven status moet onaangetast blijven, wie dichtbij ons staat mag zich niet verwijderen, roem moet blijven, geluk moet eeuwig duren, overtuigingen mogen niet veranderen, en laat ons lijf in godsnaam jong blijven.
Krampachtig beschermen we dat wat we aangenaam vinden en net zo krampachtig proberen we het onaangename buiten de deur te houden. Een zeer vermoeiende en ook pijnlijke bezigheid. Want wat we in feite doen is ons verzetten tegen de volheid van het leven zoals het aan ons verschijnt. Eigenlijk willen we slechts een mager deel en verkeren we in de illusie dat we juist voor rijkdom gaan. Materiële of immateriële rijkdom, dat doet er niet toe. Het patroon van beheersen is hetzelfde. En even vermoeiend.
Ook het volgen van een spiritueel pad, kan een poging zijn om te willen ontsnappen aan die veranderlijkheid van het leven. Een zoektocht naar een plek die helemaal goed is. De belofte van het paradijs op aarde. Het bezoeken van retraites, workshops en spirituele trainingen kunnen bijzondere ervaringen geven die als een doorbraak en/of verlichting aanvoelen en nog lange tijd nagloeien, maar heel vaak komt er toch weer die terugslag. Dat vinden we onaangenaam en hup, de volgende workshop is alweer geboekt.
Wat betekent overgave nu eigenlijk? Overgave leert je iedere situatie, aangenaam of onaangenaam, te respecteren als een uiting van dat goddelijke wat zich manifesteert. Maar ook iedere relatie tussen jou en de ander. Je leert diep te ontspannen in de werkelijkheid zoals die zich aan jou mag ontvouwen, zonder er ook maar enig moment aan te willen sleutelen. Dat brengt een ongekende vreugde en lichtheid in je bestaan. Nu is ons hoofd daar het niet altijd zo mee eens. Dit vereist wel oefening en is voor gevorderden.
Overgave aan bijvoorbeeld de goddelijke intelligentie van de natuur, betekent overigens niet een apathisch toekijken of je overgeven aan een God (of het Goddelijke, universum of hoe je het noemen wilt) die alles regelt. In de overgave ben je alert en aanwezig en volg je je natuurlijke impulsen tot actie en handelen, wat iets heel anders is dan geforceerd aan het leven willen sleutelen tegen de natuurlijke stroom in. Je komt wel in beweging als iets klopt of goed voelt. Vaak doe je dat heel snel. Als een impuls. Op deze momenten grijpt je ziel in. Je hoofd heeft niet zoveel verstand van dit soort zaken ;-). Volg altijd je hart hierin, die weet wat klopt.
Van hoofd naar hart
Herken je dit? Dat je zo je best doet om alles bij elkaar te houden. De controle te houden dat de boel niet in elkaar stort. Dat jij niet in elkaar stort. Eigenlijk ben je dan aan het overleven en is het moeilijk om nog te genieten en zelfs te voelen. Uit angst dat je de pijn gaat voelen heb je alles, vaak onbewust afgesloten. Dan ook je geluks- en vreugdegevoelens. Je weet het, maar je weet niet hoe je dit kunt gaan oplossen voor jezelf. Je doet dit al zo lang, dat je niet beter meer weet. Maar er beginnen wel scheurtjes te ontstaan in dit overleven. Het blijft niet lang meer overeind. En dat is eng. Dat kan ik me voorstellen.
Hoe kom je uit je hoofd naar je hart?
Veel hooggevoelige vrouwen weten niet dat ze hooggevoelig zijn. Dat weten ze niet omdat ze vanuit hun hoofd zijn gaan leven. Dat doen we als we in ons overlevingsmechanisme zijn gaan zitten en daar niet meer uit zijn gestapt. Dat heeft vaak al in je kindertijd of puberteit plaatsgevonden. Dan kon het zijn dat je grote gevoeligheid niet (h)erkend werd in je gezin van herkomst, of het werd ontkend. Dan stopte je het weg. Het kon ook zijn dat je je niet veilig genoeg voelde, omdat een of beide ouders emotioneel afwezig waren, of dat er iets traumatisch is voorgevallen. Dat kan tal van redenen hebben waardoor we als vanzelf, bewust of onbewust ons gevoel hebben afgesloten omdat het te pijnlijk was en dat we daardoor vanuit ons hoofd zijn gaan leven.
Hierdoor hebben we ons met ons overlevingsmechanisme geïdentificeerd; we denken dat we dat zijn. Je leest het goed: we DENKEN dat. Maar dat zijn we niet. Door dat overlevingsmechanisme blijven we adrenaline aanmaken, raken we hormonaal wel eens uit balans als dat te lang duurt en hierdoor raken we totaal verwijderd van ons gevoelsleven en vooral WIE we in WEZEN zijn.
We voelen dan nog wel emoties en denken dat dat ons gevoel is. Maar emoties zijn gevoelens die reageren op situaties van buitenaf. Maar we zijn onze vrouwelijke intuïtie kwijt geraakt en onze zachte kracht. Ook onze bron van innerlijke wijsheid en we weten dat die opgeslagen zit in ons bekken, het tweede chakra, onze levensenergie. Deze afgescheidenheid maakt dat we uit balans zijn geraakt. Dan is het verdomd moeilijk om weer in balans te komen. We proberen dat vanuit ons hoofd te doen. Maar dat gaat niet lukken. We leven dan al vanuit ons hoofd. Ons hoofd kan dit niet voor ons oplossen om uit het hoofd te komen.
Begrijp me niet verkeerd, er is niets mis met het verstand en het ego, zolang het maar voor ons gaat werken en niet tegen ons werkt, wat vaak wel het geval is. Wij zijn zo geïdentificeerd met onze innerlijke criticus en onze saboteur dat we vaak niet meer weten hoe het voelt om in balans te zijn.
We zijn de gevangene van onszelf geworden. Hoe kom je hier in godsnaam weer uit. Dit is precies de reden waarom ik het Vrouwenkracht Jaarprogramma heb geschreven omdat er niet iets was wat zo compleet was en zo gericht hierop wat een hooggevoelige vrouw in een jaar vooruit kon helpen. Ik heb er zelf in mijn eentje met veel vallen en net zoveel opstaan voor gedaan om hieruit te komen en voorgoed. Om te leren leven vanuit mijn hart. Hierdoor moest ik eerst de pijn oplossen die ik daar had weggestopt. Ik hoefde deze pijn niet opnieuw te herleven, maar wel te erkennen en helen. Elke keer dat ik hiertoe bereid was kon ik dichter bij mezelf uitkomen, mijn ware zelf. Mijn hart, mijn ziel. Maar ik moest ook iets gaan doen met al die ikken in mijn hoofd, vooral die innerlijke criticus die zich overal mee bemoeide en mij vooral afwees en zei dat ik niet goed genoeg was. Deze ikken nam ik onder de loep en ging hen opvoeden door nieuwe banen aan te leggen in mijn hersenen, van nieuwe gedachtegangen en gedragspatronen. Ik begon simpel en na een jaar, begon ik al meer de beste versie van mezelf te worden. Hierdoor kwam ik vanzelf meer bij mijn hart. Ook de kwaliteiten die ik had ontwikkeld vanuit mijn overlevingsmechanisme bleven bestaan, maar nu constructief in plaats van destructief.
Ik deed systeemopstellingen en het Werk van Byron Katie om mijn overtuigingen te onderzoeken. Het was hard werken, maar het resultaat werd beloond. Mijn rust kwam terug in mijn leven, zo ook mijn vreugde, levensenergie en geluksgevoelens. Ik wees mezelf niet meer af en daardoor anderen ook veel minder. Ik bouwde een relatie met mezelf op werd mijn eigen beste vriend. Ik steunde mezelf, ik bemoedigde mezelf, ik daagde mezelf uit de lat telkens hoger te leggen. Ik moest weer gaan leven in plaats van overleven. Ik kan je vertellen dat dat echt heel anders voelt. Mijn gevoelens kwamen weer terug en ik leerde ze kennen en wat ze betekenden en wat ik er mee kon doen. Je kunt deze gevoelens, je intuïtie zover ontwikkelen zoals jezelf zou willen, als je er maar aandacht aan besteed en leert herkennen.
- Sta af en toe even stil bij jezelf en let op je ademhaling.
- Plan elke dag ruimte en tijd in waar je even alleen kan zijn.
- Mediteer 2 x per dag, al is het 5 minuten.
- Hang post-its overal in huis met complimenten over jezelf.
- Als je in de spiegel kijkt, lach dan even tegen jezelf.
- Trek elke dag iets moois aan en en besteed meer aandacht aan je uiterlijk, dat werkt door in lief zijn voor jezelf.
- Glimlach minstens 1 x per dag tegen een vreemde en zie de uitwerking.
- Leg je hand op je hart als je bang bent, en stel jezelf gerust.
- Zeg wat vaker nee, tegen een ander en ja tegen jezelf.
- Doe elke week iets waar je hart een sprongetje van maakt.
- Leg je hand op je hart en je onderbuik en adem daar naartoe om deze gebieden met elkaar te verbinden.
- Zing.
- Wees creatief, plan daar tijd voor in.
- Spreek met niemand af, waar je geen zin in hebt. Zeg gewoon: Ik heb geen zin vandaag.
- Laat de activiteiten los, die je niet dienen.
- Zet negatieve overtuigingen om naar positieve, doe dat direct.
- Glimlach vaker, ook als je alleen bent, je gemoedstoestand verandert onmiddellijk.
- Ga zoveel mogelijk de natuur in om te ontladen en op te laden zodat je jezelf weer voelt.
- Zet de wifi uit als je hem niet nodig hebt.
- Ga via douchen de energie van een ander afspoelen die je hebt geabsorbeerd.
Wil jij ook je eigen de leiding terug over je eigen leven en je energie? Wil jij een goede relatie met jezelf, leren hoe je jezelf heelt en daardoor ook goede relaties met anderen opbouwen? Wil jij leren hoe jij in je kracht kunt blijven als hooggevoelige vrouw in elke situatie, omdat jij bewust bent hoe jij op je best kunt zijn en blijven? Wil jij jouw energielevel hoog krijgen en houden, zonder daar al te veel moeite voor te doen? Wil jij uit je overlevingsmechanisme komen en vanuit ontspanning je leven inrichten? Wil jij weten hoe het is om vanuit je hart te gaan leven?
