We worden geboren om van onze moeder, vader, zus en broer te houden, ongeacht hoe ze ons en elkaar behandelen. We leren dat dit liefde is, dat het ons vertrouwen, respect en veiligheid biedt. Het is een overtuiging die diep in ons geprogrammeerd is. We accepteren dat excuses soms uitblijven of slechts oppervlakkig zijn, alleen omdat we familie zijn. We aanvaarden het idee dat elke actie, hoe schadelijk ook, voortkomt uit liefde. Gevoeligheid wordt ontmoedigd. Ware gevoelens blijven onuitgesproken. We verwachten niet van onze familieleden dat ze verantwoordelijkheid nemen voor hun woorden of daden. We accepteren hun onvermogen om hun eigen emotionele wonden te helen en de projecties die ze daardoor op ons overbrengen. Compassie en dankbaarheid lijken niet langer essentieel, omdat we geloven dat familiebanden genoeg zijn. Zo houden we vast aan giftige omgevingen, misleid door het idee dat dit liefde en leven is.
Oude overtuigingen loslaten
Wanneer we ouder worden, dragen we deze dynamiek met ons mee naar school, naar vriendschappen, naar liefdesrelaties. We blijven patronen herhalen die we als normaal beschouwen, simpelweg omdat ze vertrouwd zijn. Deze relaties bevestigen wat we thuis hebben geleerd: dat liefde pijn mag doen, dat het ons moet uitdagen, dat het zwaar kan wegen. We groeien op met het geloof dat dit het leven is, dat dit ons lot is, dat we niet anders verdienen.
Volwassen geworden, nemen we deze overtuigingen mee naar ons werk, naar onze huwelijken, naar het ouderschap. We creëren gezinnen die de patronen van het verleden spiegelen, waarin dezelfde cycli van pijn en onbegrip voortleven. Onze kinderen nemen ze over. Onze kleinkinderen herhalen ze, generatie na generatie, tot iemand besluit de keten te doorbreken.
Van giftige liefde naar onvoorwaardelijke liefde
Heling begint wanneer we erkennen dat de overtuigingen die ons vormen niet de enige waarheid zijn. We leren dat liefde niet giftig hoeft te zijn, dat het veilig en helend kan zijn. Door te genezen, ontdekken we wat onvoorwaardelijke liefde betekent. We vinden het licht dat ons terugleidt naar huis, naar ons ware zelf. Langs dit pad verzamelen we de delen van onszelf die verloren zijn gegaan, verstopt in schaduwen van pijn en onderdrukking. Het proces van heling brengt ons dichter bij onze ziel, bij het goddelijke en bij moeder aarde.
Het begin van heling
Heling leert ons om de lessen van het leven te omarmen. Het leert ons te vergeven: de mensen die ons hebben gevormd, de momenten die ons hebben gebroken, de liefde die ons heeft verwond. Het brengt ons terug naar de essentie van wie we zijn, naar overvloed, schoonheid en onschuld. We realiseren ons dat liefde niet buiten ons ligt. Het begint in onszelf, in ons hart, in onze ziel. Het vraagt om verdriet, om rouw, om het opnieuw opeisen van wat we zijn verloren door alle dimensies en tijden heen.
De rol van het innerlijke kind in heling
Wanneer we ons innerlijke kind voeden en koesteren, worden we opnieuw geboren. We kiezen ervoor om terug te keren naar liefde. We laten los wat liefde ontkent. We bewandelen het pad van liefde met open hart, want dit is de ware weg. Het is de goddelijke unie, de heilige terugkeer naar huis.
Heb je de kracht om je familiecyclus te doorbreken?
In het hart van het oeroude bos, waar het licht gedempt door de bladeren valt en de lucht doordrenkt is van aarde en mos, ligt een mysterie verborgen. De bomen staan als wachters, hun takken reikend naar de hemel, terwijl hun wortels diep in de grond verweven zijn met verhalen van een verleden dat bijna vergeten is.
Ze voelde zich onweerstaanbaar aangetrokken tot dit bos. Haar voeten bewogen bijna vanzelf over de kronkelende paden, alsof ze een pad volgden dat al lang geleden voor haar was uitgezet. Het geritsel van bladeren leek te fluisteren, zachtjes haar naam roepend. Hoe verder ze ging, hoe sterker de energie werd. Het was geen gewone energie, maar iets krachtigs, iets oerouds, iets wat ze niet kon zien, maar diep vanbinnen voelde.
Plotseling stopte ze. De lucht leek dikker, zwaarder, en er hing een stille verwachting in de omgeving. Voor haar stond een machtige eik, met een stam zo breed dat het leek alsof hij al eeuwen toekeek hoe het leven om hem heen veranderde. Een zachte stem, geen stem die ze kon horen met haar oren, maar met haar ziel, fluisterde: “Kom dichterbij.”
Ze legde haar hand op de ruwe bast van de boom en voelde een warmte die ze niet had verwacht. Het was alsof de eik verhalen aan haar vertelde verhalen van een tijd waarin mensen en natuur één waren, verbonden door onzichtbare draden van respect en wederzijdse zorg. Ze hoorde niet alleen de fluisteringen van de eik, maar ook het gezang van vogels, het geritsel van bladeren en zelfs het zachte gefluister van de schimmels onder haar voeten.
Dieper in het bos voelde ze Haar aanwezigheid. Een silhouet leek op te doemen tussen de bomen, krachtig en toch ongrijpbaar. De Wilde Vrouw van het Woud. Haar energie was als een warme omhelzing, gevuld met kracht, wijsheid en een diepe rust. Het was alsof het bos zelf door Haar ademde, alsof Haar ziel verweven was met elk blad, elke steen en elk dier.
De Wilde Vrouw sprak niet met woorden, maar met gevoelens die rechtstreeks haar hart binnendrongen. Ze voelde de oproep om te herinneren, om terug te keren naar een leven dat geworteld was in harmonie. De lucht leek gevuld met de stemmen van de voorouders, met liederen over de cycli van het leven, over verbinding en over een diepe wijsheid die nooit verloren is gegaan, maar slechts is vergeten.
Terwijl ze verder liep, raakte ze stenen aan, voelde hun koude stevigheid en het gewicht van eeuwen. Ze hurkte neer en keek naar kleine paddenstoelen die een tapijt vormden op een rottende boomstam. Elk detail leek een boodschap te dragen, een uitnodiging om stil te worden en te luisteren naar de taal van het leven om haar heen.
De Wilde Vrouw van het Woud riep haar naar huis, niet naar een plek, maar naar een manier van zijn. Naar een leven waarin ze niet los stond van de wereld, maar er een diep en integraal deel van uitmaakte. Het bos fluisterde, zong en ademde. De tijd leek stil te staan, en tegelijkertijd voelde ze de beweging van eeuwen door haar heen stromen.
Toen ze haar ogen sloot, voelde ze haar adem vertragen, haar hartslag synchroniseren met het ritme van de aarde. Ze wist dat ze nooit meer dezelfde zou zijn. Haar ziel had de roep van de Wilde Vrouw beantwoord.
En diep in het bos glimlachte Zij, tevreden dat nog een ziel zich herinnerde wie ze werkelijk was.
De 12 Heilige Nachten, van 24 december tot 6 januari, zijn een periode van diepe innerlijke reflectie en transformatie. Deze tijd staat symbool voor de overgang naar een nieuw jaar en biedt ruimte voor het afstemmen op je innerlijke wijsheid. Iedere nacht vertegenwoordigt een maand van het aankomende jaar, waarin je via dromen, rituelen en intenties inzicht krijgt in jouw pad. Het is een uitnodiging om los te laten wat niet meer dient en bewust te worden van je innerlijke kracht en verlangens.
De verbinding met de Roep van de Wilde Vrouw sluit hier prachtig op aan. Net zoals de natuur ons uitnodigt om terug te keren naar onze kern, bieden de 12 Heilige Nachten een heilige reis naar binnen. Dit proces wordt ondersteund door dagelijkse opdrachten en rituelen die je helpen jouw innerlijke licht te hervinden. Via deze link kun je deelnemen aan dit proces via een werkboek vol inspiratie en reflectieoefeningen.
Wat gebeurt er als je moeder er emotioneel niet voor je was toen je jong was? Dan kan het zijn dat je nog steeds last hebt van bindings- of verlatingsangst of moeite hebt met hechting, bijvoorbeeld in partnerrelaties. Dat je je snel gekwetst voelt en dan de neiging hebt om ‘het alleen’ te doen en de ander af te wijzen voordat diegene jou misschien af zou kunnen wijzen. Het kan zijn dat je je daarom veel meer hecht aan dieren, omdat zij je nooit zullen kwetsen en je zo verlangt om die onvoorwaardelijke liefde te ervaren. Het kan zelfs zo zijn dat jouw relatie met je kat of hond, je hart wel opent, omdat de ziel van dit dier je leert te vertrouwen en te groeien, omdat het je spiegelt.
Het gevoel dat je altijd een achterdeurtje moet openhouden in contact met anderen voelt ook niet echt fijn voor jezelf. De ander doet dan namelijk ook een stap terug en zal ook nooit zijn overgave aan jou tonen. Het nooit echt op wezenlijk niveau de commitment aangaan met de ander is pijnlijk. Je mind neemt het dan over waardoor je in een rollenspel van macht terecht komt. Als jij bijvoorbeeld altijd degene bent die minder geeft en meer wil ontvangen, zal het lijken dat jij degene bent die meer macht heeft in de (liefdes)relatie en de ander moet flink zijn best doen om jou in de relatie te houden. De ander raakt op een gegeven moment uitgeput en zal jouw wensen niet kunnen bevredigen en de relatie stopt.
Het idee dat je de pijn om verlaten te worden niet aan zou kunnen, creëer je dan op dat moment gewoon zelf door voorwaarden te stellen aan de ander voordat jij je hart te opent. Je onderschat jezelf waarschijnlijk omdat je denkt dat je de pijn in je hart niet zou kunnen verwerken als iemand je verlaat. Zo creëer je Wishfull thinking. Je ontneemt jezelf de kans om echte liefde te durven ervaren zonder de zekerheid dat het eeuwig moet duren.
Als je niet beter weet.
Het tekort aan onvoorwaardelijke bevestiging van dat je er altijd mag zijn ongeacht wat, is wat wij nodig hadden van onze moeder tijdens de eerste jaren van ons leven. Als je moeder je dat niet heeft kunnen geven, omdat ze emotioneel niet beschikbaar was voor jou, kan zijn dat jouw moeder dit ook niet heeft ontvangen van haar moeder, en misschien jouw oma ook wel niet van haar moeder en dat kan nog wel enige generaties teruggaan. Dan kun jij nu in therapie gaan en flink ploeteren op je jaloerse gedrag, angst om verlaten te worden of echte angst voelen om je over te geven aan de liefde, helpen zal het niet. Want soms draag je iets systemisch met je mee, en dat zul je ook systemisch moeten oplossen.
Veel kwaaltjes, zowel fysiek, psychisch als emotioneel kun je relateren aan datgene wat nog onverwerkt is in jouw vrouwenlijn. Eerder heeft er een trauma plaatsgevonden, dat zo pijnlijk was, dat een van jouw voormoeders dit niet kon verwerken (door de tijdsgeest/onvermogen?) en deze informatieoverdracht is generatie op generatie overgedragen. Dat heeft er mee te maken dat de liefde op dat moment bij de voormoeder niet meer kon stromen, door de pijn die onderdruk en weggedrukt werd. Je kunt niet je pijn wegdrukken en je liefde er wel laten zijn. Het is beiden of helemaal niets. Dus de kinderen van deze voormoeder met dit trauma hebben een tekort aan liefde moeten ervaren, en op het moment dat zij moeder werden, konden zij hierdoor ook minder liefde doorgeven en zo gaat het door en door. Tot iemand in de vrouwenlijn dit stopt en dit trauma op gaat sporen, in een ritueel het trauma erkent, de voormoeder eert en zo hetgeen terug wordt gegeven naar daar waar het hoort.
Dat maakt jou vrij van dit onderwerp bindings-en/of verlatingsangst. Zodat jij in het hier en nu veel gemakkelijker jouw eigen patronen aan kunt pakken van de ervaringen die je hebt opgedaan in JOUW leven en deze patronen leert transformeren. En dat gaat veel gemakkelijker omdat de liefde nu wel weer beter kan doorstromen, omdat je ook je voormoeders vrij hebt gemaakt door de opstelling in de vrouwenlijn.
Je kunt er pas emotioneel voor iemand zijn als je zelf deze ervaring op jonge leeftijd hebt mogen ervaren. In werkelijkheid is dit vaak niet het geval. Je kunt jezelf helen. Je kunt jezelf voorbereiden om te durven ervaren dat je pijn kan dragen en incasseren. Je kunt dit als een training zien en als een ervaring. Meer is het niet. Je leven hangt er niet vanaf en je gaat er echt niet dood aan.
Als je in onderstaande rijtje iets van jezelf herkent, kun je last hebben van deze bindings- en/of verlatingsangst.
Als je als kind wel verzorging kreeg van je moeder voor je fysieke behoeften, maar ze te weinig knuffels en liefde gaf, waardoor jij je geliefd voelde en veilig.
Je emoties werden afgekapt, je mocht niet boos zijn (je grenzen verkennen) en huilen (helen van je pijn op een direct manier) waardoor je niet hebt geleerd om je emoties te erkennen en te beheersen.
Zelf emotionele of fysieke mishandeling hebben ondergaan, het trauma niet hebben verwerkt en daarom geen liefde en zorg kunnen bieden en dit heeft jouw moeder van haar moeder overgenomen.
Een onbehandelde psychische aandoening had, wat ook te maken kan hebben met onverwerkt trauma in de vrouwenlijn.
Een alcohol of drugsverslaving had/heeft wat ook te maken kan hebben met afwezige moeder of vader.
In de nieuwe cursus: ‘Het helen van je vrouwenlijn‘ leer je door zelf je vrouwenlijn op te stellen, aan de hand van de duidelijke begeleiding die daarbij is uitgewerkt, jouw patroon op te sporen en te onderzoeken in welke generatie dit trauma plaatsvond zodat je dit via opstellingsrituelen terug kan geven waar het hoort.
Wat jij je hele leven hebt gedragen, geef je terug aan de voormoeder waar het trauma plaatsvond. De cursus zal je begeleiden hoe je dit kunt doen. Het is heel krachtig om dit zelf te leren, vanuit je eigen gevoel te leren werken, zodat je zelfvertrouwen toe zal nemen. Ik heb hele duidelijke beschrijvingen gemaakt, inclusief audio, hoe je dit kunt doen. Dit zal je vrij maken, zodat je alleen je eigen gevoel hoeft te helen, zonder de pijn van de voormoeders met je mee te dragen.
Er is een mini-cursus en een volledig 3-maanden programma beschikbaar.
Ik heb nu het onderwerp genomen bindings- of hechtingsangst. Maar er kunnen meerdere onderwerpen en andere patronen zijn waar je in vastloopt die met de vrouwenlijn te maken hebben. Ik zal binnenkort meer via deze website erover schrijven en verduidelijking geven in mijn volgende artikelen.
We mogen veel meer vanuit onze eigen bronenergie gaan werken, onze ziel, ons licht en onze goddelijke kracht.
Ik wil binnenkort via mijn blogs wat meer gaan vertellen over de pijnappelklier, omdat dit heel belangrijk is voor je bewustzijnsontwikkeling en spirituele ontwikkeling, zoals je derde oog. Over yoga en meditatie, voeding, stress-reductie, lichtcodes, kristallen en Lichtwerk.
Veel lichtdragers lopen momenteel tegen zware stukken aan, omdat er op diepere lagen heling plaatsvindt in onszelf. Daar waar we de donkere delen van onszelf nog ontwijken, moeten we deze vol in het licht aankijken. Het is zwaar. Maar nu is de tijd van afronding gekomen, nog even en we zijn er. Dan kan de liefde volledig door ons heen stromen, ook in ons fysieke lichaam. Sommigen van ons zijn het 3D lichaam aan het afleggen en dan kan het even zijn dat je je wat ziek voelt. Je lichaam en je energetische lichaam zijn ruimte aan het maken voor je 5D lichaam en dit dringt door tot diep in onze cellen, waar licht kan in- en doorstromen.
Leven in de vijfde dimensie, leven vanuit je hart, betekent dat je leeft vanuit je volledige bewustzijn. Je erkent dat je meer bent dan je ego, gedachten en overtuigingen. Het leven wordt in een permanente staat van vreugde, vrede en liefde ervaren.
Nu wordt onze kracht getest, nu moeten we leren uithouden en in onze kracht blijven, niet meer opgeven of onszelf terugtrekken. Nu is het tijd om trouw en loyaal aan jezelf te zijn, zodat je je volledige autonomie in bezit kunt nemen. Nu is het belangrijk dat je het mijn en dijn leert onderscheiden en de buitenwereld niet in je binnenwereld laat komen. Dit is je training, dit is je inwijding.
Mediteer, doe fijne dingen die je ziel voeden, blijf in vertrouwen, blijf vooral je eigen ding doen en wees zo gelukkig mogelijk. Het eerdere innerlijke werk dat je al gedaan hebt, wordt verankerd. Vertrouw erop dat het allemaal goed komt, want het komt ook goed. We staan letterlijk aan de vooravond van een nieuw tijdperk. De rotzooi van het oude wat we niet meer willen, wordt zichtbaar. We ontkomen er niet aan.
Het is nu de tijd om de ziel een stem te geven. Wij dragen allemaal lichtcodes met ons mee, opgesloten in ons 12 strengen DNA. We dragen een unieke broncode bij ons die op het punt staat om geactiveerd te worden. Bij sommigen van ons, de pioniers, is dit al gebeurd. Het is niet pijnloos, alles in jouw trilt en vibreert mee en lichamelijk kun je behoorlijk ongemak ervaren. Zie het maar als een proces van hoe je troebel water weer helder en drinkbaar moet krijgen. Daar moet je iets voor doen en dat kost tijd.
Wij zijn van goddelijke komaf. Wij bezitten een krachtige zielskern. Dat is het unieke aan menszijn. Wij bestaan uit onvoorwaardelijke liefde. Zodra wij uit de matrix program-matie breken, gaan we dit ervaren.
Dan ga je het voelen en merken. De tekens in je leven zullen door jou ontdekt worden en er zal synchroniciteit gaan plaatsvinden.
Creatiekracht zal in jou gaan ontwaken en manifestatiekracht openbaart zich. Inspiratiestromen om bij te dragen aan het grote geheel zijn niet meer tegen te houden, je kunt niet anders meer.
Het leven dat jij op dit moment te vervullen hebt hier op aarde als lichtdrager als lichtwerker is van groot belang. Jouw zielenplan zal geactiveerd worden en je zal gelijkgestemden aantrekken, om de laatste twijfels die je nog over jezelf had, teniet te doen. Tijd bestaat niet meer. Het mooiste leven is al nu. Omdat jij dit elke dag in je eigen leven kan creëren. Als jij trouw en loyaal aan jezelf kan zijn, dan weet je wie je in wezen bent en sta je voor en achter jezelf. Ongeacht wat.
Zorg dat je elke dag een stevige verbinding met Moeder Aarde maakt en tijd voor jezelf neemt om te dagdromen, schrijven, schilderen of wandelen, zodat je momenten creëert om contact met je ziel te maken. Mediteer en wees gewoon gewaar. Binnenkort start ik een Lichtcirkel, waar we met elkaar kunnen samen komen en waar we bijdragen om onze kracht te bundelen in krachtige meditaties / visualisaties voor de nieuwe wereld, zodat deze codes geactiveerd kunnen worden. Lees hieronder meer over de Lichtcirkel.
Als je de veiligheid extern zoekt, kan het zijn dat je die veiligheid zoekt in relaties, in contacten met anderen en dat deze mensen jou moeten bevestigen. Je zoekt vaak mensen uit die dit ook daadwerkelijk doen en je bijvoorbeeld zeggen hoe leuk of hoe grappig je bent. Wanneer je altijd maar probeert om hieraan te voldoen, kun je je ontzettend onveilig gaan voelen wanneer je een keer niet zo gezellig of grappig bent. Je kunt dan werkelijk het idee hebben dat je er niet mag zijn. Dat is heel vermoeiend en dat kan je volledig uitputten. Het duurt dan steeds langer om je op te laden om vervolgens weer bevestiging te zoeken. Je komt dan eigenlijk in een neerwaartse spiraal terecht. Eigenlijk zoek je dan bevestiging op je bestaansrecht, buiten jezelf. En dat doet pijn. Eigenlijk is dit nog het kleine meisje in je die dit verlangen heeft.
Lees hier eerst Deel 1 en Deel 2 over interne veiligheid.
Elk moment dat je tot actie overgaat om die externe veiligheid te bevestigen, ontkracht je jezelf. Je geeft daarmee zelf eigenlijk de boodschap: ‘Ik ben het niet waard’, ‘Ik ben niet goed genoeg’ of ‘Ik hoor er niet bij.’ Want stel dat de persoon die jou bevestigt hiermee stopt….wat gebeurt er dan met jou?
Wat gebeurt er dan met jou en de relatie met die persoon? Wijs jij die persoon dan af omdat diegene jou niet meer geeft wat jij nodig hebt? Ben jij wel zo eerlijk, zuiver en oprecht, wanneer je gezellig en grappig gevonden wil worden om zo de liefde en bevestiging van iemand te krijgen? Of is dat jouw gekwetste kinddeel die dit doet? Is het jouw gekwetste kinddeel dat op die manier relaties aangaat met de persoon of personen om zich heen?
Wanneer je in je volwassen deel stapt, zou jouw volwassen deel dan ook hierom vragen? Wat voel je dan eigenlijk? Voel je je dan krachtiger worden of zwakker? En als je je zwakker voelt, waar denk je dan aan en heb je er nog zin in om dit te blijven doen? En hoe zou je dit kunnen oplossen? Hieruit kunnen stappen? Misschien voel je je krachtiger, maar dat is misschien niet de energie die je wilt, omdat je dit gevoel van bevestiging door manipulatie hebt bereikt. Hoe fair ben jij dan bezig en ben je bereid daarmee op te houden? Ben je bereid om je echt te laten zien zoals je bent? Ben je bereid te voelen dat een ander dingen van jou voelt of ervaart die niet zo prettig zijn? Kun je dat handelen? En hoe ga jij met jezelf om als een ander jou even niet zo gezellig of aardig vindt? Hoe ga jij dan met jezelf om?
Dat is de kern. Hoe jij altijd met jezelf omgaat, is hoe jouw leven eruit ziet, hoe jouw relaties eruitzien, hoe jouw interne veiligheid is ontwikkeld. Door jezelf helemaal niet meer af te wijzen en er gewoon mag zijn zoals je bent. Dat jij jezelf ok vindt en je identiteit niet meer bevestigd hoeft te zien in de buitenwereld. Dat is zelfrespect. Om continu een kunstje te moeten doen, om identiteitsbevestiging op je bestaansrecht te krijgen, dat is nogal wat. Dat is heel pijnlijk en geeft heel nare gevoelens. Je kunt je dan gaan afvragen of dit wel is hoe jij je leven wilt, of jij dit bent. Daardoor kun je gaan ontwaken en ga je zien dat je kunt ophouden met jezelf af te keuren. Dat je geen vriendschappen of relaties moet aangaan om de liefde buiten jezelf te zoeken. Om liefde te krijgen. Om identiteitsbevestiging te krijgen.
Als je merkt dat veel vriendschappen hierop zijn gebaseerd, kun je jezelf in dit ontwakingsproces heel alleen voelen wanneer je die vriendschappen los gaat laten. Je moet dan leren om bevriend te worden met jezelf. Dat kan een enorme strijd zijn. Dat interne gevecht met jezelf laat je zien dat je eerst eigenlijk in gevecht was met de wereld om je heen. Wat je jezelf aandoet, doe je namelijk ook de ander aan. Je doet het allemaal zelf. Door meditatie en door te gaan luisteren naar de stem van je ziel, kun je uit die oude conditioneringen van programmering van het overlevingsmechanisme stappen. Je kunt dan uit die oude gedragspatronen stappen door nieuwe positieve karresporen aan te gaan leggen, door deze 21 dagen te herhalen en deze programmatie te laten beklijven. Uit je overlevingsmechanisme stappen is echt een besluit dat je neemt. En om te zorgen dat we in beweging te komen, moet de pijn hiervoor enorm groot zijn. Maar eens bewust, kun je niet meer terug naar onbewust.
Je kunt zoveel tools toepassen, maar als jij jezelf blijft afwijzen werkt het niet. En dat is niet alleen in je hoofd, over hoe je over jezelf denkt, dat gaat ook over hoe jij wilt dat anderen met jou omgaan op een respectvolle manier. Wat jij toelaat of niet toelaat binnen jouw grenzen. Maar het gaat ook over wat je eet, ook hierin kun je wel of niet respectvol met jezelf omgaan. Het eten van goede vegetarische, biologische voeding is heel belangrijk, omdat ongezonde voeding je mind ontzettend kan vertroebelen en verdoven. Als jij voortdurend heel veel stress hebt en veel te hard werkt zonder te herstellen, of te kort of slecht slaapt, ga je ook niet respectvol met jezelf om. Dit heeft alles te maken met het al dan niet tot volledige ontwikkeling laten komen van je interne veiligheid. Jij bepaalt hoe jij in het leven wilt staan en hoeveel potentie van jou ontplooid mag worden en naar buiten mag komen.
Jij bepaalt ook zelf hoe snel dat gaat. Je kunt jezelf ook blijven saboteren, om vervolgens nooit volledig tot die ontplooiing over te gaan. Je moet zelf echt de knop omzetten. Als je helemaal niet meer voelt wie je zelf bent en alles buiten jezelf zoekt als oplossing voor jouw innerlijke staat van zijn, kan daarmee kan het ontwaken van een hoger bewustzijn ontstaan.
Bevestig jezelf, door tegen jezelf te zeggen: ‘Ik ben ok’, ‘Ik ben goed genoeg’, ‘Ik hoor erbij’, ‘Ik mag mijn plek innemen’, ‘Ik ben het waard’ en vooral ‘Ik ben veilig’. De laatste is een enorme. Kijk dan ook letterlijk om je heen naar de feiten. Ben je werkelijk veilig? Zodat je brein het via je ogen kan registreren. Dit zorgt ervoor, met je hand op je hart, dat je hormonen direct veranderen in je brein, waardoor je werkelijk die ontspanning in je lichaam weer kunt voelen en ervaren. Op die manier kun je je interne veiligheid vergroten. Hoe langer je hiermee bezig bent, hoe sterker dit gevoel wordt. Ga hier vooral mee aan de slag en probeer daarbij ook prikkels die jou een onveilig gevoel geven te vermijden. Probeer je even af te sluiten van alles wat stress geeft en ervaar wat het met je doet om de veiligheid in jezelf te zoeken.
Onderzoek ook je relaties met mensen. Hoe transparant en open ben jij werkelijk naar anderen? Of please jij de ander graag voor identiteitsbevestiging op jouw bestaansrecht? Als jij de kwaliteit van je leven wilt verbeteren, is het jouw eigen taak om dit als volwassene aan jezelf te geven. Je kunt werkelijk uit deze spiraal stappen, om geen bevestiging van buitenaf meer te vragen of te zoeken. In het begin is dat heel moeilijk, maar iedere keer als je die bevestiging niet meer zoekt, zul je ervaren dat je je kracht weer gaat voelen. Je kunt dan niet in één keer; dat mag je leren, dat mag je onderzoeken, dat mag je oefenen.
Corrigeer jezelf, maar wees hierbij niet te streng voor jezelf. Signaleer het en herstel jezelf, neutraal en zonder oordeel. Op het moment dat je het doorhebt, vergroot je je bewustzijn. Zo zwak je jezelf niet af, maar bouw je aan vertrouwen in jezelf. Hoe groter je zelfvertrouwen wordt, hoe meer innerlijke kracht aanwezig is en naar buiten kan komen. Dat is meteen een koppeling met de interne veiligheid, die van hieruit ontstaat. Zodra dit begint te groeien, voelt het heel fijn. Je transformeert dan van de 3e dimensie, het egobewustzijn, door de 4e dimensie, naar de 5e dimensie, het hartsbewustzijn. En dat is werkelijk een andere staat van zijn, met rust, creatiekracht en manifestatiekracht. Dat betekent dat je je ego echt bewust moet maken. Met een volledig ontwaakt bewustzijn, krijg je een heel andere levenservaring.
Tips voor interne veiligheid:
Kijk heel nuchter en rationeel naar de feiten. Ben je in gevaar of niet? Als dit niet zo is, kun je jezelf geruststellen. Of is er eventueel iets aangeraakt wat een oude pijn oproept? Dan heb je een heel ander perspectief dan de realiteit waar je in zit. Leer echt naar de feiten te kijken en kleur ze niet in vanuit slachtofferschap of drama.
Zeg zo vaak mogelijk tegen jezelf: ‘Ik ben veilig’ en creëer daarmee een nieuw karrespoor of gedachtepatroon in je hersenen.
Als je angst ervaart, stel jezelf dan gerust.
Onderzoek je angst in de realiteit en dwing jezelf om naar de feiten te blijven kijken, vooral als je emoties het dreigen over te nemen. Train jezelf hierin om uit dat deel te stappen en jezelf te corrigeren, zonder oordeel.
Leg je hand dan op je hart en plant de woorden: liefde, heling en dankbaarheid en laat je hart opzwellen bij iedere inademing en adem alles uit wat je los wilt laten.
Op het moment dat je veel angst ervaart, kijk je in de spiegel en noem je je voor- en achternaam.
Strijk met je handen over je lichaam om ervoor te zorgen dat je contact houdt met jezelf.
Vraag aan Moeder Aarde: ‘Wil je met mij komen verbinden en mij komen gronden, de hele dag?’
Wees ook bereid om opnieuw vertrouwen te hebben in jezelf, in het leven, in andere mensen. Om positieve ervaringen te creëren. Als je de rest van je leven in angst blijft zitten, doe je jezelf heel veel pijn. Je ontkent hiermee je bestaansrecht, door je macht van jezelf uit handen te geven. Anderen zijn er niet voor geboren om jou gelukkig te maken, dat is iets wat je zelf moet doen.
Wees lief voor jezelf als het een keer niet lukt, maar onderzoek dan hoe je het een volgende keer kunt aanpakken en welke valkuilen er zijn.
Op 1 september start het jaarprogramma voor hooggevoelige vrouwen waar we de eerste maanden werken aan interne veiligheid. Dat is de basis van ons bestaan. Zonder interne veiligheid heb je geen fundering in jezelf en voelt het heel naar. Er zijn nog maar enkele plaatsen vrij.
In je hart uit je hoofd: Jaarprogramma met begeleiding, supervisie, coaching en opstellingen:
Elke maand is er met je groep een supervisieavond en 5 livedagen, elke maand is er coaching die je in kunt plannen via de agenda in je ledensite, je kunt zo vaak als je wilt een opstelling erbij boeken bij Tamara. Het jaarprogramma is deels online en deels met een aantal contactmomenten per maand. Dit vul je in naar eigen behoefte.
Maand 1: Energieprogramma en ontladen van pijnlichaam met 5-minuten regel, ontladen pijnlichaam. Verlangen voelen en intentie.
Maand 2: Emoties en gevoelens, herschrijven verhaal van je verleden, loskomen slachtofferschap.
Maand 3: Interne veiligheid, je plek innemen, innerlijke rust vinden, werken met je energieveld.
Maand 4: Karresporen; 21 dagen programma, opsporen en omzetten van negatieve overtuigingen. Compassie, vertrouwen en loslaten.
Maand 5: Innerlijke criticus, angsten.
Maand 6: Innerlijke criticus, grenzen en begrenzen.
Maand 7: Innerlijke kind en lichaamsbewustzijn.
Maand 8: Innerlijke kind en je vrouwenlijn.
Maand 9: Hartsbewustzijn, intuïtie en versterk je innerlijk licht.
Maand 10: Zielenopdracht en hoger bewustzijn. Authentieke kracht verinnerlijken, bestaansrecht.
Herken je dit? Dat je bevestiging zoekt bij anderen, door in een gesprek met de ander steeds te checken of dat wat je doet ok is? Dat je je voortdurend aanpast aan een ander om je veilig te voelen? Veel mensen zoeken hun veiligheid voortdurend buiten zichzelf. Werkelijke veiligheid zit van binnen, maar wanneer je nog volop in je overlevingsmechanisme zit dan kan het zijn dat je die veiligheid buiten jezelf zoekt.
Vaak zijn het onze gedachten die ervoor zorgen dat wij ons niet veilig voelen. Gedachtengangen refereren aan het verleden, aan eerdere ervaringen die je hebt opgedaan. Een situatie in het hier en nu, kan je dus herinneren aan een onveilige situatie in het verleden, waardoor je op dit moment weer die oude, onveilige gevoelens ervaart. Hoewel het dan slechts een trigger is van een ervaring uit het verleden, denkt jouw brein dat het zich in het hier en nu afspeelt. Zo wordt automatisch de huidige situatie als onveilig ervaren, terwijl het een trigger is in ons lichaam van oude emoties die worden aangeraakt.
Vanuit het overlevingsmechanisme ben je gewend om de omgeving voortdurend te onderzoeken en ben je op zoek naar die veiligheid buiten jezelf. Je wilt de controle houden. Vaak heb je een sterke controleur in je hoofd, net als de innerlijke criticus één van alle ikken die we hebben, die de controle wil, overzicht houdt en in de gaten houdt of jij wel veilig bent. Wanneer je getriggerd wordt en je onveilig voelt in de buitenwereld, nemen je innerlijke criticus en de controleur de hoofdrol in jouw leven in. Dat kan zijn in relatie tot een ander, maar dat kan ook een situatie zijn die groter is: het wereldgebeuren, de situatie in je land, staat van oorlog, angsten, ziekte, of andere dingen die we hebben ervaren.
Het kan zijn dat je daardoor geraakt wordt en dan gaat je amygdala aanstaan. Je amygdala is een klein deel in je primaire brein en als deze geactiveerd is, sta jij op scherp, waarop jouw lichaam reageert met een vlucht-, vecht- of bevriesrespons. Als je amygdala eenmaal is aangegaan, ga je adrenaline aanmaken, waardoor je lichaam ervaart dat je in gevaar bent. Dat kan ook al door een gedachtegang komen, of door zo’n trigger van buitenaf of van binnenuit, waarop jij dénkt bang te zijn, of dénkt dat jou iets overkomt, ook dan springt jouw amygdala aan.
Op dat moment vernauwt jouw brein zich en kun je eigenlijk niet meer helder, rustig en overzichtelijk nadenken. Jouw lichaam staat dan direct ingesteld op overleven en dus op vluchten, vechten of bevriezen, of een combinatie hiervan. Dan zorgt jouw lichaam voor de aanmaak van de hormonen adrenaline en cortisol, dat jij kunt vechten, heel hard weg kunt rennen of kan bevriezen om te overleven. Duizenden jaren geleden, toen onze voorouders nog hard moesten rennen en vluchten voor grote roofdieren, was dit vernauwde brein nodig om te kunnen overleven.
Nu is de situatie zo dat wij niet meer letterlijk fysiek in gevaar zijn, maar het brein kent geen onderscheid tussen een spannende film op tv of een werkelijke levensbedreigende situatie. Wanneer we een film zien die heel erg eng of spannend is, dan reageert ons brein op dezelfde manier dan wanneer we werkelijk fysiek bedreigd zouden worden en in een noodsituatie zouden komen. Op die manier staat de amygdala in onze tijd, in hoe wij nu leven, voortdurend aan. Hij krijgt bijna niet de kans om uit te gaan, zeker nu met zoveel spanning in ons leven, in deze stressvolle tijd. We hebben allemaal onze eigen respons.
Wat is jouw reactie in een stress situatie? Ben jij een vechter, iemand die vlucht (of in je hoofd vlucht), bevriest, of is het een combinatie van twee? Welke herken je? Het is belangrijk om te weten, zodat je een stressreactie herkent van jezelf. Als je primaire brein aangaat, kun je niet meer helder en overzichtelijk denken en al zeker niet relativeren.
Door je interne veiligheid te vergroten, kun je leren je amygdala weer uit te zetten. Dat kun je doen door een ander hormoon in actie te laten komen: oxytocine. Oxytocine, ook wel het knuffelhormoon genoemd, maak je heel eenvoudig aan door je linkerhand op je hartchakra te leggen. Met je hand op je hartchakra adem je naar je hand toe, laat je je hart helemaal opzwellen en adem je uit door je mond. Je vertraagt je ademhaling. Voel maar eens wat je voelt. Voel maar eens wat je waarneemt in je lichaam, zelfs na drie ademhalingen. Je activeert hiermee je hartsbewustzijn.
Dit is eenvoudig, maar magisch en heel effectief. Leg zo vaak mogelijk, wanneer je kunt, je hand op je hart. Dat kun je eigenlijk te allen tijde doen, waar je ook bent. Dit is een heel krachtige manier om je amygdala uit te zetten en je veel beter te gaan voelen. Vertel jezelf dat je veilig bent en kijk naar de feiten. Kijk maar eens om je heen, zodat je brein via je ogen signaleert dat het echt veilig is. Jouw lichaam moet kunnen waarnemen. Ben jij nu in levensgevaar? Nee. Zo breng je je lichaam op een eenvoudige manier tot rust. Adem met je hand op je hartchakra de woorden: liefde, heling en dankbaarheid in je hart. Deze drie woorden zijn de woorden met de hoogste trillingsfrequentie.
Op 1 september start het jaarprogramma voor hooggevoelige vrouwen waar we de eerste maanden werken aan interne veiligheid. Dat is de basis van ons bestaan. Zonder interne veiligheid heb je geen fundering in jezelf en voelt het heel naar. Er zijn nog maar enkele plaatsen vrij.
