Angsten en depressies, Bevrijding, Burn-out, De mooiste mensen, Emoties en gevoelens, Lichtwerkers, Vanuit je hart
In deze intense en transformerende tijden draag ik een innerlijk kompas dat mij kracht geeft, en één richtingaanwijzer daarvan is dit: ik denk elke dag aan de zielen van vrouwen over de hele wereld die geen keuze hebben.
In mijn hart en bewustzijn voel ik het diep weten dat veel vrouwen levens hebben geleefd waarin ze slechts konden volhouden, zonder de ruimte om werkelijk te bloeien. Veelal om redenen die buiten henzelf lagen. Zo’n vrouw was ik zelf ooit. Overgeleverd aan de grillen van mijn omgeving tot ik mezelf eruit vocht.
In alles wat ik nu doe, probeer ik hen te eren, daarmee ook mezelf te eren met wie ik nu ben geworden. Met alle stappen die ik moest zetten, met mijn eigen kracht en mijn on-dimbaar onuitdoofbaar innerlijke licht. De gedachte aan onze kracht en moed ontneemt mijn huidige angsten, nog steeds. Daarmee lost mijn lusteloosheid op als mist in de koude ochtendzon. Het herinnert me eraan dat mijn tranen slechts helend water zijn, bedoeld om mijn innerlijke kracht te laten groeien.
Ja, ik huil deze laatste weken wat af. Het nodigt me uit om mijn kwetsbaarheid en tijdelijkheid hier op aarde te omarmen. Dit gaat voorbij mijn eigen grenzen die blijkbaar verder reiken aan dan iets dat groter is dan ik ben. Het is onder andere dit , waar ik mijn leven aan wijd.
Dus ja, ik ben zacht, heel zachtmoedig, maar ook toegewijd aan de bron des levens, aan het hart van de mensheid, aan het hart van de Aarde.
Ik zal opstaan, zelfs op de dagen dat het zwaar voelt, en sleep ik mezelf uit bed en door de dag heen, al is het soms van bank naar bed.
Op andere dagen ervaar ik meer fysieke kracht en ga ik naar buiten, werken in mijn tuin, in de natuur, alles mooi en fijn maken voor de dierenzielen en plantenzielen waarmee ik leef. Elke dag eten voor de vogels en zwerfkatten uit de buurt klaarzetten en zelfs huisjes maken van dozen, waarin de katten kunnen slapen in de nacht in mijn tuin, achter een hek, waar mijn hond niet bij kan komen.
Ik zal altijd mijn pad vervolgen, niets en niemand kan me daarvan afhouden, met vertrouwen in het leven en in mijn zielsmissie.
Ik zal mijn hand uitstrekken naar wie het nodig heeft en mijn stem laten horen voor wie stil is. Ik zal luisteren met open hart en open geest. Ik zal me inzetten , elke dag , voor het grote geheel, voor het algemene goed, in stilte , in het klein en in het geheim.
Mijn werk is veelal onzichtbaar, het is energie die ik uitzend, en veel, heel veel liefde. Dit werk doe ik stil en in het geheim.
Ik ervaar hierdoor zoveel momenten van innerlijke vreugde en dompel me hierin onder. In stilte, alleen, in het klein en ook onzichtbaar.
Maar ook zal ik samenkomen met gelijkgestemden, rond het heilige vuur van verbinding. En ik zal blijven zoeken naar licht in de donkerste diepten, als een alchemist die goud vindt in de aarde van transformatie. Als een alchemist die trauma en pijn weet om te zetten in levenslust, innerlijke vreugde en creativiteit.
Wat er ook gebeurt. Hoe chaotisch en onvoorspelbaar de wereld ook wordt. Want in mijn gezicht zie ik het licht van al deze krachtige, mooie, liefdevolle, levensscheppende vrouwen, mijn zusters.
En dat is genoeg om mijn hart te vullen met nieuwe kracht, nieuwe liefde, en de wijsheid om te blijven dienen. Want vrouwen dragen het leven in zich, en vrouwen zijn het verleden en de toekomst voor de mensheid , voor onze planeet en alle levende wezens. Vrouwen mogen weer geëerd worden, in plaats van stil gezwegen.
Ik eer alle vrouwen, daarom doe ik mijn werk en doe ik wat ik doe. Er zullen vrouwen zijn die dit begrijpen, maar er zullen nog steeds vrouwen zijn die dit niet begrijpen, die zover van zichzelf zijn afgedwaald dat ze nog de vijand in hun eigen spiegel zien en daarmee ook in de andere vrouw. Voor die vrouwen steek ik elke avond een kaars aan, mogen het licht in hun duisternis schijnen totdat zij ook hun eigen hart kunnen vullen. En dat verandert heel langzaam, maar met de juiste energie onze wereld.
Zo is het en zo zal het zijn.
Angsten en depressies, Bevrijding, Burn-out, De mooiste mensen, Dochters en moeders, Hooggevoelige vrouwen, moederliefde, Moederwond, Move to new, Parentificatie, Vanuit je hart
Het kan zijn dat je als kind je moeder innerlijk hebt afgewezen doordat je niet die diepgaande connectie vanuit haar kon voelen.
Op dat moment heb jij je van haar afgesloten en als klein kind is het dan alsof er een innerlijk deurtje dichtgaat dat niet meer geopend gaat worden.
De teleurstelling die je onbewust als kind meemaakte, maar als ziel voelde, dat zij niet helemaal kon ingaan op jouw emotionele behoefte, heeft gemaakt dat jij haar niet meer kon ‘nemen’ zoals ze is.
Vaak is dit ook bij haarzelf gebeurd als baby of kind en misschien gebeurde het ook bij haar moeder.
Zo kan de liefde van generatie op generatie steeds minder doorstromen.
Het aanvaarden, het ‘nemen’ van je moeder kan op latere leeftijd alsnog, vanuit je wil en je bewustzijn.
Dit betekent: haar aanvaarden voor wie ze is, zonder oordeel en zonder verwijt; dat je gelooft dat ze je het maximale heeft gegeven van wat ze kon doorgeven.
Wat je zelf weinig hebt ontvangen, kun je nog minder doorgeven.
Het innerlijke gevecht dat je misschien al jaren hebt, of je eigen boosheid en teleurstelling, zijn jouw eigen emoties.
Je kunt hier zelf mee aan de slag, om deze te transformeren, want de enige die er last van heeft ben jijzelf en waarschijnlijk ook jouw eigen gezin.
Zonder dat jij het doorhebt, draag jij je gevoelens van tekort over op de generaties na jou.
Op het moment dat je in dit proces stapt en je je moeder als je moeder kunt ‘nemen’ en haar ook echt op de plek van jouw moeder kunt zetten, dan kom je weer in de liefdesstroom van je leven en dit betekent dat je dan ook het leven kunt nemen.
Veel kwaaltjes, zowel fysiek, psychisch als emotioneel kun je relateren aan datgene wat nog onverwerkt is in jouw vrouwenlijn. Eerder heeft er een trauma plaatsgevonden, dat zo pijnlijk was, dat een van jouw voormoeders dit niet kon verwerken en dit trauma is generatie op generatie overgedragen tot het bij jou uitkwam, of je dochter(s).
Dat heeft er mee te maken dat de liefde op dat moment bij de voormoeder niet meer kon stromen, door de pijn die onderdruk en weggedrukt werd.
Je kunt niet je pijn wegdrukken en je liefde er wel laten zijn. Het is beiden of helemaal niets. Dus de kinderen van deze voormoeder met dit trauma hebben een tekort aan liefde moeten ervaren, en op het moment dat zij moeder werden, konden zij hierdoor ook minder liefde doorgeven en zo gaat het door en door.
Tot iemand in de vrouwenlijn dit stopt en dit trauma op gaat sporen, in een ritueel het trauma erkent, de voormoeder eert en zo hetgeen terug wordt gegeven naar daar waar het hoort.
Het leren ‘nemen’ van je moeder is een innerlijk en diepgaand, rauw en ook prachtig proces dat enkele maanden duurt, maar dat je uiteindelijk van binnenuit helemaal zal vrijmaken.
In een prachtig drie-maanden programma: Het helen van je vrouwenlijn, werk je van buiten naar binnen in dit proces, het helen van je vrouwenlijn inclusief leer je hoe je een eigen opstelling kunt doen en hoe je leert werken met deze innerlijke processen.
Tamara Beekmans, eigenaresse en oprichtster van de Vrouwenkracht Academie sinds 2013, werkt al meer dan 15 jaar intensief met de moederwond. Ze heeft honderden groepen begeleid in vrouwenlijnopstellingen en diepgaande innerlijke en systemische processen onderzocht en begeleid.
Ze is internationaal HSP Coach, trainer, systemisch therapeut, Sjamaan, Healer, hoger bewustzijnscoach, opleider, docent, auteur, inspirator en oprichtster van de Vrouwenkracht Academie.
Angsten en depressies, Bevrijding, Energieniveau, Hooggevoelig, Move to new, Stralen, Van hoofd naar hart, Vanuit je hart
Houd vol liefste mensen.
Kijk niet, lees het niet, luister er niet naar.
Ga ervan weg.
Bescherm jezelf.
Bescherm je goddelijke vonk.
Bescherm je hart en je hartenergie.
Bescherm je ziel.
Ga elke dag de natuur in, werk in je tuin of balkon of ga wandelen. Glimlach naar iedereen die je tegenkomt.
Blijf in je kracht en blijf stralen.
Blijf liefde in je hart voelen en elke dag hier aandacht aan besteden zodat je dit ook voelt, adem in je hart enkele minuten paar keer per dag.
Laat alles shitenergie en informatie niet bij je komen, lees het niet, hoor het niet, luister niet.
Ga iets anders doen.
Anders wordt het heeeeeel zwaar de komende tijd.
Nog even en we zijn erdoorheen.
Blijf gelukkig, blijf liefdevol, ga boeken lezen, muziek luisteren, dansen, bewegen, knuffel, nodig mensen uit, je moet mensen zien!
Ga op tijd naar bed, eet gezond, wees heel lief voor jezelf.
Wees vreugdevol en blij, doe wat je leuk vindt.
Samen dragen wij het liefdesveld, dat zal ons hierdoorheen loodsen.
Steeds meer mensen worden wakker.
Dus doorbreek je angst en kies bewust voor liefde.
Dit zijn ook bijzondere tijden van geestverruiming en spirituele verankering.
Als je geworteld bent in de nieuwe hoge frequenties, kun je precies zien wat er gebeurt en versterk je alleen maar je hartcoherentie.
Het licht van jou belichaamt zelfs nog meer, ongeacht de emoties, waardoor de frequentie steeds hoger wordt.
x Tamara
.
.
.
Jessica: Tamara weet als geen hoe je de verbinding met je eigen wezen brengt, waardoor alle schellen van je ogen vallen om dit zichtbaar te laten worden zodat je het kunt ervaren en kunt voelen wie jij in wezen bent!
Jacobien: Net ruim 3 maanden van de jaartraining doorlopen, en ik al zo ongelooflijk veel verbetering voel. Ik beweeg me letterlijk soepeler en voel me beter dan ooit, vooral dankzij de (her)ontdekking van mijn eigen zijn als ankerpunt in dit leven (niet egoïstisch bedoeld). Ik ben je ontzettend dankbaar voor alles wat je me tot nu toe hebt aangereikt, waaronder natuurlijk de mooie werkboeken met oefeningen, de boeken op de leeslijst en de visualisaties. Voor aanvang van de training dacht ik dat een uur per dag voor mezelf nauwelijks haalbaar zou zijn, nu geniet ik er zo van dat het vinden van tijd als vanzelf gaat (ook naast gezin en werk). Ik geniet echt van deze ontdekkingsreis naar mezelf toe.
Bevrijding, De Pleaser, Hooggevoelig, Meer energie, Move to new, Van hoofd naar hart, Vanuit je hart
In je please-gedrag laat je jezelf in de steek, zo heb je het geleerd, je weet niet beter. Als je je maar aanpast aan de ander, dan hoor je erbij. Dan mag je er zijn. En toch ervaar je die pijn er altijd bij. Je hebt geleerd, als je echt jezelf was, dan werd je niet gezien, je hebt je als kind leren aanpassen. Misschien heb je je moeder dit zo zien doen en dacht dat dit zo hoorde in het leven en bent dit gedrag gaan kopiëren. Misschien ben je als kind op je eigenheid afgekeurd. Die verscheurende pijn wilde je nooit weer voelen dacht je toen misschien en je bent je gaan verschuilen achter het gedrag om altijd dienstbaar te zijn aan de ander, als beschermingsmechanisme. Om niet gekwetst te worden misschien?
Wat een pijn doet dit, ik weet het, en toch kan je niet anders. Dit is een overlevingsmechanisme. Hoe stap je hieruit? Je wit jezelf niet volledig kwijt raken. Je bent gewend geraakt aan het pleasen. Maar hoe moet je dit dan anders doen? De angst voor afkeuring van anderen zijn een te grote rol gaan spelen en zijn een soort gevangenis van je eigen gedrag geworden.
Het is niet meer van nu. Het is oud. Het mag getransformeerd worden. Wil je dit? Het leren vertrouwen op jezelf. Jezelf niet meer afwijzen. Jezelf niet meer weggeven. Jezelf niet meer verloochenen. Je grenzen weer voelen, wat is een ja, en hoe voelt een nee. Liefde voor jezelf voelen, jezelf niet meer opofferen om gezien te worden, een plek te krijgen, aandacht naar je toe te trekken door complimenten te creëren door jezelf op te offeren.
Door deze liefde voor jezelf leer je je weer verbinden met je lichaam om deze goed te bewonen, te aarden. Je voelt je eigen hart, voor jezelf, genieten van de kleine dingen, er mogen zijn. Alleen durven zijn. Weer verbinden met je ziel, je wezen. Wie jij echt bent.
Je wilt diep van binnen wel je eigen lessen leren, je eigen pad lopen. Je eigen leven leven, en niet altijd dienstbaar zijn naar anderen en jezelf opzij zetten om gezien te worden.
Leren zorgen voor je eigen energie en je opladen in plaats van jezelf steeds uit te putten. Leren zelf aanvulling aan je leven te geven. De verantwoordelijkheid dragen voor jezelf. Geef jezelf ruimte en bemoei je niet meer met anderen. Geef hen ook meer ruimte. Ontdek wie je dan bent. Het scheelt zoveel pijn. Want elke keer dat je iemand pleast, voel je de pijn in jezelf, want wanneer ben jij aan de beurt. Wanneer geef je jezelf wat jij nodig hebt?
Het is jouw eigen werk om je te bevestigen in je bestaansrecht. Dat is je geboorterecht, je bestaat al lieverd.
Moedig jezelf aan, geef eens liefde en steun aan jezelf. Maak je onafhankelijk. Neem de verantwoording voor jezelf en niet voor anderen. Het is de taak van de ander om voor zichzelf te zorgen. Dit mogen anderen ook zelf leren. Op eigen benen staan.
Als je begint met nee te zeggen, zullen mensen in het begin boos op je worden en tegen sputteren, want ze zijn gewend dat jij alles voor ze doet en niet aan jezelf denkt, maar aan hen. Ze zijn niet gewend dat jij je ruimte en plek ook voor jezelf inneemt. Leer dat uithouden en communiceer duidelijk, maar geef niet toe. Probeer het uit, eens moet je de eerste stap zetten om dit pijnlijke gedrag voor jezelf te doorbreken toch?
Geloof in je grootsheid, en ook jij mag het leven gaan leiden wat echt voor jou bedoeld is, en je ware potentie gaat benutten.
Dan zie je steeds meer je binnenste naar buiten komen, tot je op een gegeven moment je waarde voelt en jouw plek in de wereld in neemt.
Het is zo fijn om vrij te zijn van de pleaser in ons, het is zo fijn om vrij te zijn van deze pijn.
Ik ben al jaren vrij van de pleaser en ik kan zeggen, ik houd bakken met energie over en ben trouw en loyaal aan mezelf. Mensen waarderen mij om wie ik ben. En als ze mij om hulp vragen is mijn JA zoveel meer waard voor hen en ook voor mij. Want ik kies dan ook echt.
In de jaartraining leer ik je ook zoveel hierover om je eigen authenticiteit te ontwikkelen. Vanaf dit moment kun je op elk moment de jaartraining voor hooggevoelige vrouwen starten waar we de eerste maanden werken aan interne veiligheid. Dat is de basis van ons bestaan. Zonder interne veiligheid heb je geen fundering in jezelf en voelt het heel naar. Er zijn nog maar enkele plaatsen vrij.
Elke week heb je de mogelijkheid om coaching in te plannen met jouw eigen coach naar voorkeur, via de agenda in je ledensite. Daarnaast kun je zo vaak als je wilt een opstelling boeken bij Tamara. Daarnaast worden en ook live workshops aangeboden door de coaches naar behoefte en thema naar voorkeur van de jaartraining.
Thema’s per maand:
Maand 1: Energieprogramma en ontladen van pijnlichaam met 5-minuten regel, ontladen pijnlichaam. Verlangen voelen en intentie.
Maand 2: Emoties en gevoelens, herschrijven verhaal van je verleden, loskomen slachtofferschap.
Maand 3: Interne veiligheid, je plek innemen, innerlijke rust vinden, werken met je energieveld.
Maand 4: Karresporen; 21 dagen programma, opsporen en omzetten van negatieve overtuigingen. Compassie, vertrouwen en loslaten.
Maand 5: Innerlijke criticus, angsten.
Maand 6: Innerlijke criticus, grenzen en begrenzen.
Maand 7: Innerlijke kind en lichaamsbewustzijn.
Maand 8: Innerlijke kind en je vrouwenlijn.
Maand 9: Hartsbewustzijn, intuïtie en versterk je innerlijk licht.
Maand 10: Zielenopdracht en hoger bewustzijn. Authentieke kracht verinnerlijken, bestaansrecht.
Via deze link kun je alles over de jaartraining lezen.
Bevrijding, De mooiste mensen, Hooggevoelige vrouwen, Kracht, Liefde en hooggevoeligheid, Move to new, Stralen, Van hoofd naar hart, Vanuit je hart
Jij bent een prachtige en krachtige talentvolle en levendige hooggevoelige vrouw. Jij draagt veel verantwoordelijkheden en ook de zorg voor anderen, waardoor jij jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt. Dan ben je ook nog vaak te moe, waardoor je beslissingen aan het nemen over dingen die eigenlijk niet meer bij je passen.
Dan ben je waarschijnlijk toe aan de verbinding met jezelf, want een liefdevolle en krachtige relatie begint namelijk met een relatie met jezelf!
Je weet hoe je leven kan zijn als je jezelf in je eigen licht zet. Maar je komt er niet aan toe. Je verlangen is om vanuit je eigen licht mag gaan leven en zijn, zodat je weer mag stralen! Gevoelens van zachtmoedigheid, je vrij voelen, onbevangenheid, geven en nemen, overgaven, intuïtief en vanuit openheid, jezelf mogen zijn en je ontwikkelen horen bij vrouw zijn. Dat weet je. Die gevoelens ken je. Maar ze zijn er niet altijd. Door middel van prachtige oefeningen en het activeren van jouw hogere bewustzijn leer jij jouw wijsheid en intuïtie activeren waardoor jij jouw innerlijke ziels-licht weer kan laten stromen, waardoor je weer bij je eigen informatie en bron kunt komen. Je leert je ego mechanisme bewust te maken, overtuigingen te herprogrammeren, waardoor jij weer bij je hart en je innerlijke licht kan komen.
Het licht dat ervoor kan zorgen dat jij weer kan gaan stralen van binnenuit, waardoor je je levensenergie weer kunt gaan ervaren en kunt laten stromen. Het licht kan er voor zorgen dat jij je levensenergie activeert en loskomt van oude patronen die niet meer werken. Jouw licht durven en kunnen laten schijnen kan levens veranderd zijn. Dan voel je je zo enorm dicht bij jezelf, dat je hierdoor goede keuzes gaat maken voor jezelf en je omgeving. Maar ook werken we aan datgene los te laten wat jou verzwaart, zodat je vanuit lichtheid mag gaan leven. Als je jezelf kunt leren je hoe in balans kunt komen in jezelf, met het zachte krachtige principe vanuit jouw kern kan leven. Dan zal je beseffen dat alles wat buiten je is van binnen uit je komt. We werken met praktische oefeningen, werkboeken, opdrachten, visualisaties, coaching, supervisie elke maand en meditaties. We werken met je lichaam, jouw vrouwelijke krachtbronnen, jouw wijsheid. Vol humor en daadkracht!
We werken aan het vergroten van je energieveld, je hartsbewustzijn en activeren het innerlijk licht wat je in je draagt. Dat doen we door middel van energetisch werk, meditaties, stilte, visualisaties, chakraoefeningen, aura-bewustzijn, individuele healingen, creatief, maar ook lichamelijk werk. In dit jaarprogramma waar jij je vrouwelijke kracht en je innerlijk leiderschap weer gaat omarmen, gaan we dieper in op deze prachtige materie zodat je weer leert luisteren naar je innerlijke stem. Je gaat leren hoe je jouw krachtveld kunt versterken en vergroten, juist in verbinding met wie jij in wezen bent, zodat je ook dit deel van jezelf kan laten zien.
En als je je dan weer thuis voelt zijn in jouw vrouwelijke zachtheid, je innerlijke licht, je eigen wijsheid, je intuïtie en je daadkracht. Je voelt dan weer je balans en evenwicht zodat je van hieruit weer stappen in je dagelijkse leven kunt gaan zetten. Een rugzak vol inzichten en zelfliefde!
Een door haar ziel bekrachtigde vrouw weet wat ze wil en ze zal geen genoegen nemen met minder dan wat ze waard is. Waarom Vrouwelijke Leiderschap? De nieuwe aardse vrouwelijke leiders zullen worden geleid vanuit hun goddelijke vrouwelijke aspect. Deze vrouwen zullen hun intuïtie voluit gaan vertrouwen en de eer geven aan hun intuïtie en bewuste gaven.
Angsten en depressies, Bevrijding, Dochters en moeders, Hooggevoelige vrouwen, moederliefde, Moederwond, Move to new, Vanuit je hart
Lees hier deel 1: van deze serie blogs van 3>>
Vervolg van mijn eerdere blogs: Dit is deel drie>
“Voor de zoveelste keer was het weer voor niets geweest.
De meest verschrikkelijkste verwijten schoten door mijn gedachten.
Ze heeft niet voor ons gezorgd, ze heeft me zoveel aangedaan door geen verantwoordelijkheid over mij te nemen en mij niet te beschermen!
De hele weg naar huis ging het zo door, alsof er een deksel van mijn bak pijn over mijn moeder was opengegaan en de vuiligheid er eindelijk uit liep.
Het overmeesterde me. Zelfs thuis kon ik het niet loslaten en ik zei het hardop tegen mijn hond Max, tegen de katten, tegen mezelf.
Ik besloot het in mijn eentje te laten gaan en haar hier niet over te bellen.
Dit was van mij, niet van haar.
Ik besefte dat ik loyaal naar haar was, omdat ik ook haar onvermogen zag.
De volgende ochtend ontmoette ik haar op het station en ik voelde dat mijn boosheid nog nazinderde in mijn hele lijf.
Het voelde alsof ik elk moment kon ontploffen, maar ik hield me in.
De trein naar Alkmaar rolde het station binnen en nadat we een plekje hadden gevonden en de trein langzaam optrok, vertelde ik mijn moeder in het kort hoe ik me de avond ervoor had gevoeld.
‘Je hebt je weer afgesloten voor me, dat heeft me pijn gedaan,’ besloot ik mijn verhaal.
Tijdens mijn monoloog was ze langzaam ineengekrompen en toen ik klaar was, zag ze eruit als een verslagen puppy.
Ik voelde me schuldig, maar tegelijkertijd wist ik dat ik het juiste had gedaan.
Ik had haar mijn leven lang al ontzien, ik had haar altijd willen beschermen, zelfs als dat ten koste van mezelf was gegaan.
Die tijd was nu voorbij. Ondanks mijn schuldgevoel was er een enorme opluchting.
Er viel een grote spanning weg bij me, omdat ik me eindelijk naar mijn moeder toe had uitgesproken.
Later, tijdens de sessie, vertelde ik de begeleidster wat er was gebeurd en sprak ik elk woord uit dat de avond daarvoor over mijn lippen was gerold.
Vol emotie en verdriet raasde ik het uit in de groep. Alles uit mijn verleden kwam eruit en ik hield niets achter.
Ik vertelde wat voor impact het gedrag van mijn moeder op me had gehad.
Ik huilde terwijl ik vertelde dat ik niet begreep waarom ze nooit voor mij koos, hoeveel pijn het me deed dat ze me negeerde en me zelfs bijna de dood had ingejaagd met haar onverantwoorde gedrag.
Dat ik haar altijd moest beschermen in plaats van andersom en dat ik daarom niet mijn plek als kind kon innemen in het gezin.
Zo ging het een uur lang door, tot ik de laatste druppel woede, jarenlange pijn, frustratie en verdriet eruit had geperst.
Midden in mijn uitbarsting ging plotseling de begeleidster achter mijn moeder staan.
Ze legde haar hand op mijn moeders hart.
Verbouwereerd was ik en ik stopte met praten.
Waarom ga je bij mijn moeder staan? Ik ben tekortgedaan!’ riep ik tegen haar.
Opnieuw voelde ik me in de steek gelaten en onbegrepen.
‘ZÃj heeft het veroorzaakt!’ Ik wees naar mijn moeder, die luisterde en keek naar mij.
Ik zag dat ze zachtjes huilde.
De andere deelnemers waren doodstil en keken toe.
In hun ogen zag ik begrip en compassie.
Het moedigde me aan, gaf me de ruimte om mijn gevoelens te delen.
‘Wat jij allemaal tegen haar zegt,’ zei de begeleidster op een zachte en rustige toon, ‘is heel wat om te horen.’
‘Maar zij heeft het gedaan!’ riep ik nog een keer verbaasd.
‘En ik heb het nog nooit eerder gezegd, maar ik moet het tegen haar zeggen en haar niet altijd maar blijven sparen ten koste van mezelf!’
Mijn moeder knikte. ‘Het is ook mijn schuld, maar je bent gewoon veel sterker dan ik.’
De begeleidster ging hier niet mee akkoord en richtte zich tot mijn moeder.
‘Vergis je niet, met zo’n sterke dochter moet je zelf heel sterk zijn om dit aan te kunnen horen.’
Allebei lieten we de woorden bij ons naar binnendringen.
Ik besefte dat er die dag een mijlpaal bereikt was.
Ze luisterde naar me, en eindelijk voelde ik me gehoord door haar.
Doordat de begeleidster haar steunde, kon ze de volle verantwoordelijkheid nemen terwijl ik voor het eerst tegen haar tekeer was gegaan en ik voelde dat er iets wezenlijks veranderd was tussen ons.
Ik kon mijn plek vanaf dat moment weer innemen als dochter.
En zij als moeder. Vanaf dat moment namen mijn machteloosheid en frustraties geleidelijk aan af en er begon weer liefde te groeien tussen ons als moeder en dochter.
Ik spaarde haar niet meer en vertelde over waar ik mee zat en over mijn verdriet, waardoor mijn wonden begonnen te helen.
Ze kon luisteren en liep er niet meer voor weg.
Zo begon ik haar voor het eerst in mijn leven langzaam, stap voor stap te vertrouwen.
Ik stelde vragen en kreeg daar ook antwoorden op van haar wanneer ze die kon geven.
Ik realiseerde me steeds meer dat zij zelf getraumatiseerd was geweest door de relatie met mijn vader en met haar vader.
Mijn helingsproces zorgde er ook voor dat zij kon gaan verwerken.
Uren, dagen en maanden hebben we eindelijk kunnen praten over alles, tot alle vragen beantwoord waren en tot de pijn langzaam zachter werd, minder scherp.
We namen beiden verantwoordelijkheid voor ons eigen deel en voor ons eigen verdriet.
We respecteerden elkaar en gaven elkaar ruimte.
Juist dat zorgde voor inzichten en groei van onze relatie.
Momenteel zijn we meer dan 10 jaar verder en onze relatie heeft een nieuwe vorm gekregen. Het heeft nog een paar jaar geduurd binnen in mij voordat ik de pijn echt kwijt raakte.
Ik deelde deze met haar, nu liep ze niet meer weg, maar bleef ze en ook bleef ze als ik mijn diepe verdriet toonde.
En dat maakte voor mij al het verschil. De kon het zien, ze kon het voelen, ze kon het eindelijk wel aan, waardoor mijn vertrouwen in haar als moeder begon te groeien.
Op dit moment hebben wij een zeer goede band. Ik ben de dochter en zij is de moeder. Ik neem de juiste plek in en zorg niet meer voor haar en spaar haar ook niet meer.
Mijn moeder is enorm als mens gegroeid, en ik ook.
Ik heb hierna de opleiding Systemisch werk bij deze vrouw in Alkmaar gevolgd en inmiddels begeleid ikzelf nu 15 jaar zeer intensief mensen via opstellingen.
Ik heb inmiddels meer dan duizenden opstellingen begeleid en veel bijscholingen gevolgd om zo op mijn eigen manier uit te komen.
Tot een aantal jaar geleden organiseerde ik iedere maand: Dochter van je moeder weekenden, deze zaten altijd vol, van over de hele wereld schreven Nederlandse sprekende vrouwen zich in.
Op dit moment begeleid ik een opleidingsgroep die bij mij de opleiding Systemisch Werk volgt. en begeleid ik individueel opstellingen”
