Bevrijding, De Pleaser, Hooggevoelig, Meer energie, Move to new, Van hoofd naar hart, Vanuit je hart
In je please-gedrag laat je jezelf in de steek, zo heb je het geleerd, je weet niet beter. Als je je maar aanpast aan de ander, dan hoor je erbij. Dan mag je er zijn. En toch ervaar je die pijn er altijd bij. Je hebt geleerd, als je echt jezelf was, dan werd je niet gezien, je hebt je als kind leren aanpassen. Misschien heb je je moeder dit zo zien doen en dacht dat dit zo hoorde in het leven en bent dit gedrag gaan kopiëren. Misschien ben je als kind op je eigenheid afgekeurd. Die verscheurende pijn wilde je nooit weer voelen dacht je toen misschien en je bent je gaan verschuilen achter het gedrag om altijd dienstbaar te zijn aan de ander, als beschermingsmechanisme. Om niet gekwetst te worden misschien?
Wat een pijn doet dit, ik weet het, en toch kan je niet anders. Dit is een overlevingsmechanisme. Hoe stap je hieruit? Je wit jezelf niet volledig kwijt raken. Je bent gewend geraakt aan het pleasen. Maar hoe moet je dit dan anders doen? De angst voor afkeuring van anderen zijn een te grote rol gaan spelen en zijn een soort gevangenis van je eigen gedrag geworden.
Het is niet meer van nu. Het is oud. Het mag getransformeerd worden. Wil je dit? Het leren vertrouwen op jezelf. Jezelf niet meer afwijzen. Jezelf niet meer weggeven. Jezelf niet meer verloochenen. Je grenzen weer voelen, wat is een ja, en hoe voelt een nee. Liefde voor jezelf voelen, jezelf niet meer opofferen om gezien te worden, een plek te krijgen, aandacht naar je toe te trekken door complimenten te creëren door jezelf op te offeren.
Door deze liefde voor jezelf leer je je weer verbinden met je lichaam om deze goed te bewonen, te aarden. Je voelt je eigen hart, voor jezelf, genieten van de kleine dingen, er mogen zijn. Alleen durven zijn. Weer verbinden met je ziel, je wezen. Wie jij echt bent.
Je wilt diep van binnen wel je eigen lessen leren, je eigen pad lopen. Je eigen leven leven, en niet altijd dienstbaar zijn naar anderen en jezelf opzij zetten om gezien te worden.
Leren zorgen voor je eigen energie en je opladen in plaats van jezelf steeds uit te putten. Leren zelf aanvulling aan je leven te geven. De verantwoordelijkheid dragen voor jezelf. Geef jezelf ruimte en bemoei je niet meer met anderen. Geef hen ook meer ruimte. Ontdek wie je dan bent. Het scheelt zoveel pijn. Want elke keer dat je iemand pleast, voel je de pijn in jezelf, want wanneer ben jij aan de beurt. Wanneer geef je jezelf wat jij nodig hebt?
Het is jouw eigen werk om je te bevestigen in je bestaansrecht. Dat is je geboorterecht, je bestaat al lieverd.
Moedig jezelf aan, geef eens liefde en steun aan jezelf. Maak je onafhankelijk. Neem de verantwoording voor jezelf en niet voor anderen. Het is de taak van de ander om voor zichzelf te zorgen. Dit mogen anderen ook zelf leren. Op eigen benen staan.
Als je begint met nee te zeggen, zullen mensen in het begin boos op je worden en tegen sputteren, want ze zijn gewend dat jij alles voor ze doet en niet aan jezelf denkt, maar aan hen. Ze zijn niet gewend dat jij je ruimte en plek ook voor jezelf inneemt. Leer dat uithouden en communiceer duidelijk, maar geef niet toe. Probeer het uit, eens moet je de eerste stap zetten om dit pijnlijke gedrag voor jezelf te doorbreken toch?
Geloof in je grootsheid, en ook jij mag het leven gaan leiden wat echt voor jou bedoeld is, en je ware potentie gaat benutten.
Dan zie je steeds meer je binnenste naar buiten komen, tot je op een gegeven moment je waarde voelt en jouw plek in de wereld in neemt.
Het is zo fijn om vrij te zijn van de pleaser in ons, het is zo fijn om vrij te zijn van deze pijn.
Ik ben al jaren vrij van de pleaser en ik kan zeggen, ik houd bakken met energie over en ben trouw en loyaal aan mezelf. Mensen waarderen mij om wie ik ben. En als ze mij om hulp vragen is mijn JA zoveel meer waard voor hen en ook voor mij. Want ik kies dan ook echt.
In de jaartraining leer ik je ook zoveel hierover om je eigen authenticiteit te ontwikkelen. Vanaf dit moment kun je op elk moment de jaartraining voor hooggevoelige vrouwen starten waar we de eerste maanden werken aan interne veiligheid. Dat is de basis van ons bestaan. Zonder interne veiligheid heb je geen fundering in jezelf en voelt het heel naar. Er zijn nog maar enkele plaatsen vrij.
Elke week heb je de mogelijkheid om coaching in te plannen met jouw eigen coach naar voorkeur, via de agenda in je ledensite. Daarnaast kun je zo vaak als je wilt een opstelling boeken bij Tamara. Daarnaast worden en ook live workshops aangeboden door de coaches naar behoefte en thema naar voorkeur van de jaartraining.
Thema’s per maand:
Maand 1: Energieprogramma en ontladen van pijnlichaam met 5-minuten regel, ontladen pijnlichaam. Verlangen voelen en intentie.
Maand 2: Emoties en gevoelens, herschrijven verhaal van je verleden, loskomen slachtofferschap.
Maand 3: Interne veiligheid, je plek innemen, innerlijke rust vinden, werken met je energieveld.
Maand 4: Karresporen; 21 dagen programma, opsporen en omzetten van negatieve overtuigingen. Compassie, vertrouwen en loslaten.
Maand 5: Innerlijke criticus, angsten.
Maand 6: Innerlijke criticus, grenzen en begrenzen.
Maand 7: Innerlijke kind en lichaamsbewustzijn.
Maand 8: Innerlijke kind en je vrouwenlijn.
Maand 9: Hartsbewustzijn, intuïtie en versterk je innerlijk licht.
Maand 10: Zielenopdracht en hoger bewustzijn. Authentieke kracht verinnerlijken, bestaansrecht.
Via deze link kun je alles over de jaartraining lezen.
Angsten en depressies, Coach, Dochters en moeders, Hooggevoelige vrouwen, Innerlijk kind, Interne veiligheid, moederliefde, Move to new, Parentificatie
Het laatste boek van Bert Hellinger beschrijft het zo prachtig, hoe diepgaand een afwijzing kan voelen als je als kind in de steek gelaten voelde/werd door je moeder.
Ook emotioneel, of door ziekte of omstandigheden.
Ik herken dit in mezelf doordat mijn moeder vluchtte voor huiselijk geweld van mijn altijd dronken vader en mij achterliet bij hem toen ik 5 was.
Ik kreeg 10 dagen geen eten en drinken van hem, hij was niet thuis en totaal de weg kwijt.
Ook mijn innerlijke beweging was: ik geef haar op, en ik geef hem op.
Ik blijf alleen, ik blijf op een afstand van haar en sloot me af voor haar liefde.
Mijn vader zag ik pas 7 jaar geleden voor het eerst weer terug, nadat de huisarts me heeft gered uit het huis, waar ik bijna dood was gegaan.
Een diep ingeslagen trauma dus.
Door vele opstellingen heb ik ze beiden en ook mijn moeder weer kunnen ‘insluiten’ in mijn hart.
“Ik kom bij je terug” is zo’n belangrijke zin die je dan zegt in een opstelling en ik heb het ook in het echt gezegd.
Het heeft toen nog eens 10 jaar geduurd voordat ik ze echt kon ‘nemen’ als mijn moeder.
Nu is onze relatie heel goed. Ze logeert nu voor deze winter hier bij mij in Hongarije en we hebben het fijn en zijn in harmonie.
Wie had dit ooit gedacht.
De liefde stroomt weer en ik sta weer op de plek van de dochter in plaats van de moeder.
Dat voelt zo anders!
Daardoor kan ik gewoon ontvangen, ook haar zorg en liefde.
Daardoor kan zij geven en ik nemen.
Wat zo hoort.
Ik heb dan ook alles van mezelf gegeven, en helemaal uit eigenbelang om dit te laten slagen.
Ik heb alles gezegd, mijn boosheid getoond, mijn verdriet laten voelen.
Net zolang tot ze het kon uithouden en blijven staan.
Toen kon ik haar weer vertrouwen. En dat duurde bijna 10 jaar, het opbouwen van dit oervertrouwen en dat is terug.
En ik kan je niet vertellen wat dit mij heeft gegeven.
Het heeft er voor gezorgd dat ik geen depressieve gevoelens meer had.
De zin in het leven heeft het mij terug gegeven.
De zelfafwijzing is gestopt, mijn ouders wezen mij niet meer af.
Ook de relatie met mijn vader heb ik vanuit eigenbelang kunnen herstellen.
Hij is inmiddels overleden, maar ik kan nu ook oprecht liefde voor hem voelen en veel innerlijke rust in mezelf.
Alles is gezegd en doorvoeld. Samen.
De relatie die je met je moeder hebt bepaalt het wel en wee van je ziel, zo ongelooflijk groot is het belang van de moeder in ons leven.
De relatie met je moeder bepaalt je levensgeluk en levenskeuzes.
En als de liefde weer stroomt van en naar je ouders, dan ben je verbonden met het leven zelf.
Met Moeder Aarde en vooral met je zelf en je zelfliefde.
Ik heb de afgelopen 15 jaar als opsteller tig dochter van je moeder opstellingsweekenden begeleid en vrouwenlijnen opgesteld.
Het afgelopen jaar ben ik begonnen een groep opstellers op te leiden in een opleiding Systemisch Werk en zij gaan nu ook door diepgaande transformerende processen.
Het is zo mooi, dit werk.
Lees ook het artikel: Het nemen van je moeder.
Lees ook het artikel: Als je moeder je afwijst.
De Pleaser
Het is geweldig om lief te hebben en om mensen te geven, maar als je je verantwoordelijk voelt voor hen, maakt dat je machteloos.
Je berooft ze van de reis van hun eigen ziel en hun kans om de nodige lessen te leren om de hoogste versie van zichzelf te worden. En jij leeft je eigen leven niet, maar die van anderen. Jij hebt hen nodig voor je bestaansrecht, om identiteitsbevestiging. Dat is pijnlijk en doet ook vaak pijn.
Waarom kun je jezelf geen bestaansrecht toe eigenen? Waarom leer je niet jezelf te bevestigen? Goed te keuren, dat je er gewoon mag zijn. Waarom offer je jezelf op voor alles buiten jezelf? Waar ben jij dan? Wie zorgt er dan voor jou?
Niemand…
Je laat jezelf dan in de steek, zo heb je het geleerd, als je je maar aanpast aan de ander, dan hoor je erbij. Dan mag je erzijn. Je hebt geleerd, als je echt jezelf was, dan werd je niet gezien. Misschien zelfs afgekeurd. Die verscheurende pijn nooit weer dacht je. Ik sluit me af en ik doe alles van wat ik denk dat zij van mij verwachten.
Mag ik er dan zijn…
Wat een pijn doet dit. Hoe stap je hieruit? Je bent jezelf volledig kwijt aan het raken. Je bent verslaafd geraakt aan het pleasen. Hoe moet je dit dan anders doen? De onbewuste grote angst voor afkeuring van anderen zijn je eigen gevangenis geworden, van binnenuit.
Neem je eerste stap om hier verantwoordelijk voor te worden, jezelf te leren dragen. Moedig te zijn en eigen keuzes te maken. Voor jezelf te gaan staan. En achter jezelf te gaan staan. Door de oude geprogrammeerde pijn heen ademen. Het is niet meer van nu.
Het is oud. Het mag getransformeerd worden. Je bent er klaar voor.
Het leren vertrouwen op jezelf. Jezelf niet meer afwijzen. Jezelf niet meer weggeven. Jezelf niet meer verloochenen.
Je grenzen weer voelen, wat is een ja, en hoe voelt een nee. Wat spannend. Maar het moet. Tot je weer gaat ervaren, dat elke nee voor een ander een ja is voor jezelf. Liefde voor jezelf.
Door deze liefde voor jezelf leer je je weer verbinden met je lichaam om deze goed te bewonen, te aarden. Je voelt je eigen hart, voor jezelf, genieten van de kleine dingen, er mogen zijn. Alleen durven zijn. Weer verbinden met je ziel, je wezen. Wie jij echt bent.
Je eigen lessen leren. Je eigen leven leven, en niet die van anderen. Zorgen voor je eigen energie en je opladen in plaats van jezelf steeds uit te putten. Neem je verantwoordelijkheid voor jezelf. Geef jezelf ruimte en bemoei je niet meer met anderen. Geef hen ook meer ruimte.
Het is niet hun taak om jou te bevestigen in jouw bestaansrecht. Het is niet hun taak om jou te keuren op wat je voor hen doet. Mogen zij ook ontdekken wie jij bent, als je gewoon bent. En niets doet. Er gewoon zijn.
Wat blijft er dan over?
Ben je dan bang dat er niet veel over blijft? Of dat er teveel genegenheid terug komt? Hoe deal je daar weer mee?
We doen dit uit liefde, maar echte liefde is niet mogelijk, echte liefde geeft toe.
Moedig jezelf aan, geef eens liefde en steun aan jezelf. Maak je onafhankelijk. Neem de verantwoording voor jezelf en niet voor anderen. Het is de taak van de ander om voor zichzelf te zorgen. Dit mogen anderen ook zelf leren. Op eigen benen staan.
Als je begint met nee te zeggen, zullen mensen boos op je worden en tegen sputteren. Niet omdat jij nee zegt, maar omdat ze dit niet gewend van je zijn en je samen hierin patronen hebt opgebouwd. Leer dat uithouden en communcieer duidelijk, maar geef niet toe.
Geloof hun grootsheid, maar ook in die van jezelf als je weer het leven mag gaan leiden wat echt voor jou bedoeld is, en je je potentie gaat benutten.
Dan zie je steeds meer je binnenste naar buiten komen, tot je op een gegeven moment je waarde voelt en jouw plek in de wereld in neemt.
Maar ook om echt te zien wie een ander echt is, ze niet te overschatten of onderschatten, is het grootste geschenk dat je ze kunt geven, evenals de grootste dienst.
Ik zie je. Zie jij jou? Kijk eens in de spiegel. Doe het nu even. Kijk in je ogen en vind jezelf lief.
Uiteindelijk zijn degenen waar je van houdt niet van jou, maar van het leven. In de diepste zin, zij zijn niet jouw verantwoordelijkheid, zij zijn het universum.
Dus vertrouw het universum.
Vertrouw op het leven.
Het is zo fijn om vrij te zijn van de pleaser in ons, het is zo fijn om vrij te zijn van deze pijn.
Ik ben al jaren vrij van de pleaser en ik kan zeggen, ik houd bakken met energie over en ben trouw en loyaal aan mezelf.
Nog steeds help ik anderen, maar dat is dan echt mijn keuze, en dat voelt zoveel vrijer dan ooit!
