Innerlijk kind
We zijn allemaal kind geweest. Je bent een pasgeboren baby geweest: weerloos en woordeloos. Een kind wat later fantaseerde, wat bang was, wat lief was. En al deze kanten heb je nog steeds in je. Ook als je volwassen bent, heb je een innerlijk kind. In je eerste levensjaren is je innerlijke kind nauwelijks een subpersoon omdat je nog een kind bént.
Bij het begeleiden van hooggevoelige vrouwen binnen het jaarprogramma merk ik dat zichtbaarheid een lastig en pijnlijk thema is. Er zit vaak veel angst op. Angst voor afwijzing, er niet bij horen. Terwijl jezelf laten zien het mooiste geschenk is wat je iemand kan bieden. Gewoon jezelf laten zien, als je dichtbij jezelf kunt blijven. Ik moet dan altijd aan het gedicht van Nelson Mandela denken, dat heeft mij jarenlang gesterkt in mijn proces naar zichtbaarheid.
Het gedicht van Nelson Mandela zegt dat wanneer jij dus heel erg in je eigen licht gaat staan, je anderen eigenlijk ook uitnodigt om in hun eigen licht te gaan staan. Als mensen dat moeilijk vinden, is dat vaak uit angst voor afwijzing omdat ze dat eens hebben ervaren in het verleden of dit bij anderen hebben zien gebeuren. In je licht staan confronteert anderen die nog ergens in een donker stuk van zichzelf zitten. Het is voor mij nu gelukkig geen thema meer, maar dat was het vroeger wel altijd. Ik vond het dood- en doodeng. Ook toen mijn boek uit kwam, bleef er maar een stemmetje in mijn hoofd zeggen: ‘straks gaat mijn kop eraf!’, heel gek was dat. Ik moest dat echt overwinnen en ben daar een paar weken bewust mee bezig geweest. Ik heb veel gewerkt aan mijn interne veiligheid. Verbinding houden met mezelf. En vooral mezelf niet, never en nooit afwijzen maar vooral geruststellen, naar de feiten kijken en verbinden met mezelf.
Een innerlijk kind dat in ons leeft is ongecensureerd open, ontvankelijk, fantasierijk, intuïtief, bang, verdrietig, verlegen, koppig, speels en spontaan. Zodra we opgroeien ontwikkelen we ook andere subpersonen in ons, zoals de innerlijke criticus, de saboteur, de pusher, de speelse, de vrije, de controlfreak en nog veel meer.
In de loop van onze ontwikkeling raakt het innerlijke kind steeds meer op de achtergrond, waardoor we steeds meer afgesloten raken van onszelf maar ook onze speelsheid, onze fantasie en vermogen om te dromen verloren lijken te gaan. We zijn de verbinding kwijtgeraakt. Angsten zijn ervoor in de plaats gekomen. Door deze angsten is het moeilijker om in ons eigen licht te gaan staan. We willen onzichtbaar worden voor de wereld, omdat we denken en hopen dat iedereen ons dan met rust laat.
De innerlijke criticus en andere ikken doen als bodyguards grondig hun werk, zodat het je niet eens meer opvalt als je geraakt wordt of bang bent, omdat je afgesloten bent geraakt van wat je echt voelt. Gevangen in angsten en beschermingsmechanismen. Dan ben je ook niet meer in contact met je speelsheid of je spontaniteit. Bij sommige mensen zijn de gevoelens niet doorontwikkeld omdat ze afgesloten zijn geweest en dan heb je echt nog die kinderachtige gevoelens van vroeger.
Vaak zit het innerlijke kind verscholen achter de beschermings- en verdedigingsmechanismen en valt het niet mee om daar contact mee te krijgen. Meestal lukt het om beter contact te krijgen met het innerlijke kind zodra je meer interne veiligheid hebt en het beschermingsmechanisme wat voortkomt uit het overlevingsmechanisme minder actief wordt. In mijn boek leg ik daar heel veel over uit en ook vertel ik over interne veiligheid. Hier is de link naar mijn boek.
Het kan zijn, dat als je je innerlijke kind meer aandacht gaat geven, het spontaan begint te huilen omdat het zolang de verbinding met je volwassen deel heeft gemist. Eigenlijk is het innerlijke kind een groot deel van jezelf. Als je wat langer met je innerlijk kind praat en contact maakt, komt ze helemaal tot leven. Dat kan een hele ontroerende ervaring zijn.
In contact komen met je innerlijke kind gaat erom dat je de kwaliteiten van je innerlijke kind weer tot je beschikking krijgt. Je kind staat voor je gevoeligheid, je speelsheid, je fantasie en intimiteit. Als je dus alleen vanuit je hoofd leeft, mis je deze componenten in je leven. Ik heb een krachtige innerlijk kind visualisatie: Gekwetst kind helen voor je ingesproken om weer verbinding te maken met je gekwetste kinddeel, zodat je oude pijn gedoseerd kunt gaan ontladen waardoor je in balans komt.
De consequentie als je je innerlijke kind negeert, is dat je allerlei waardevolle informatie misloopt. Je innerlijke kind kan je goed waarschuwen voor gevaren omdat het heel intuïtief is. En intuïtie is betrouwbaar. Daarnaast brengt het innerlijke kind je een hoop lol en vitaliteit, waardoor je makkelijker intiem kunt zijn met anderen.
Daarnaast zul je sneller anderen afwijzen als je je eigen innerlijke kind negeert. Het innerlijke kind in jou weet feilloos haar grenzen en kan wezenlijk onderscheid voelen tussen werkelijke liefde en gespeelde liefde. Daarnaast is het creatief, houdt het van doelloosheid en gaat het volledig op in het hier en nu. Ze voelt precies aan wat er zich onder de oppervlakte tussen mensen afspeelt. En het is als geen ander in staat tot grote intimiteit met de mensen waar jij van houdt, en dat blijft zo, want je innerlijke kind groeit nooit op.
Als je beschermingsmechanisme kleiner wordt omdat je je veilig voelt, ontstaat er weer ruimte om meer rekening te houden met je innerlijke kind. Dat levert je een intenser en rijker geschakeerd leven op. Je leert opnieuw ontroerd te raken, of je komt erachter dat je eigenlijk heel verlegen bent en dat dit ok is.
Vanuit je volwassen deel leer je deze gevoelens te verdragen. Vanuit je volwassen deel blijf je ook gemakkelijker de leiding houden als je in contact komt met je innerlijke kind. Dan leer je ook gemakkelijker je emoties herkennen en kun je onderzoeken of je angsten reëel zijn. Je leert makkelijker in balans te komen en te blijven.
Het is belangrijk dat je leert communiceren met het innerlijke gekwetste kind en het vertelt dat het vanaf nu echt veilig is en je hem of haar zult gaan beschermen vanuit het volwassen deel in jezelf. Vanuit je bewustzijn leer je om voor je innerlijke kind te zorgen.
Als je niet in verbinding komt en blijft met het innerlijke kind in jezelf, omdat je bang bent voor de pijn die nog niet verwerkt is, dan blijf je als het ware een slachtoffer van jezelf. Of een betweter voor anderen, omdat je dan vaak sterk de drang voelt om anderen eerder te helpen dan jezelf. Omdat je je aandacht niet naar binnen wilt brengen en daarom naar buiten richt. Dat is een manier waarmee je ooit een oplossing hebt proberen te zoeken voor je innerlijke pijn.
Laat het kind spelen in je volwassen leven, doe eens gek, lach eens hard en maak je eens geen zorgen wat een ander ervan vindt. Wees vrij. Op een gegeven moment kun je je daarin trainen. Je overwint de angst voor kritiek als je steeds meer jezelf durft te laten zien. Zeker als je mooie en positieve ervaringen opdoet. Dan word je daar steeds authentieker in. Hoe meer zelfliefde, hoe meer verbinding met je gekwetste kinddeel, hoe minder de buitenwereld je raakt. Je weet immers dat het ook iemands anders gekwetste kind kan zijn die gemeen kan reageren. Is dat iets om echt serieus te nemen?
Als je hebt geleerd je pijnlichaam op te schonen door de visualisatie, al doe je 3 x in de week 10 minuten dit werk, dan kunnen alle pijnlijke emoties die je vroeger hebt weggestopt, ontladen worden. Hiermee creëer je weer zoveel innerlijke ruimte voor jezelf, zit je niet zo vol meer en beleef je het leven echt heel anders. Je wordt eigenlijk steeds meer jezelf. Kijk voor jezelf of je je al wat meer kan laten zien aan anderen. Doordat je iets van jezelf zichtbaar hebt gemaakt, gebeuren er vaak hele mooie dingen. Mensen kunnen ook blij voor je zijn en dat is meestal ook oprecht zo. Ze her-inneren ook zichzelf vaak weer. Wie ze in wezen zijn, zonder de pijn en verdriet.
Pak je schrift er even bij en schrijf voor jezelf eens 10 dingen op waaruit blijkt dat je van jezelf houdt. Heel specifiek. Misschien ga je elke avond in bad omdat je van jezelf houdt, en weet niemand dat. Dat is toch mooi!
Hooggevoelige vrouwen, Innerlijk kind
Steeds meer mensen zijn zich bewust van het belang van het werken met het innerlijk kind. Het is een krachtige manier om de negatieve overtuigingen die we als kind hebben opgelopen te transformeren naar zelfliefde. Bij veel mensen is het zo, dat het innerlijk kind om aandacht blijft vragen, dat merk je als je hoofd en hart nog niet samen werken.
Of kan er ook iets anders zijn waardoor je innerlijke kind nog steeds om aandacht vraagt? Totdat het gekwetste kinddeel geheeld wordt neemt het vaak het stuur van ons leven over om zichzelf te beschermen.
Als je nog niet bewust met je gekwetste kind aan de slag bent gegaan, dan handelt en reageert dit kinddeel nog steeds vanuit die onverwerkte emoties. Het is een overlevingsmechanisme geworden, dat in je jeugd is ontstaan, wat nog steeds onbewust doorwerkt in je volwassen leven. Je gevoelens, je gedachten, je gedrag en zelfs de problemen die je nu in je leven tegenkomt, zijn gerelateerd aan de ervaringen uit je kindertijd. Het gekwetste kinddeel is ontstaan doordat je hebt geleerd je aan te passen om te kunnen overleven en liefde te blijven ontvangen.
Een hooggevoelig kind in een niet hooggevoelig gezin fungeert als versterker van emoties en gevoelens van anderen binnen dit gezin, waardoor het zich eerder afgewezen voelt. Veel kinderen kopiëren het gedrag van hun ouders; dat kan ook niet anders, dat is het eerste en in die tijd het enige referentiekader dat we hadden.
Hoe minder erkenning je kreeg voor jouw eigen unieke kwaliteiten als (hooggevoelig) kind, hoe meer je je bent gaan aanpassen aan de verwachtingen van je ouders en omgeving. Hierdoor ontstaat het gekwetste kinddeel in jezelf, dat haar eigen negatieve overtuigingen heeft zoals ‘ik ben niet goed genoeg’ of ‘ik mag er niet zijn’ of ‘ik hoor er niet bij’ of ‘niemand houdt van mij’. Vanuit die pijn en minderwaardigheidsgevoelens ontwikkel je een overlevingsmechanisme dat erop is gericht om de angst, verdriet en boosheid niet meer te hoeven voelen. Dit zet zich vast in je pijnlichaam.
Wanneer je bewust verbonden bent met het volwassen deel in jezelf, ben je in staat om verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen handelen, gedachten en gevoelens. Als kind was je hier niet toe in staat, maar als volwassene overzie je het grotere geheel en kun je situaties wel relativeren. Echter, wanneer je je onbewust identificeert met je gekwetste kinddeel zijn er nog te veel momenten waarop je vanuit je oude pijn reageert. Je kunt dan letterlijk als een kind reageren zonder dat je het in de gaten hebt, omdat je je zo verbonden hebt met de pijn van die emotie.
Codependentie is een symptoom van een gekwetst kind dat nog steeds actief is in veel volwassenen. John Bradshaw definieert codependentie als ‘een verlies van identiteit’ d.w.z. een verlies van contact met je eigen gevoelens, noden en verlangens. Niet gelijk schrikken of er te zwaar aan tillen, het is een oud beschermingsmechanisme.
Wanneer je als kind bepaalde basisbehoeften niet hebt kunnen vervullen, krijg je niet de kans een waardegevoel van binnenuit op te bouwen en zul je jouw waardegevoel koppelen aan dingen en mensen buiten jezelf.
Je afgewezen, niet gerespecteerd of niet gewaardeerd voelen, zijn allemaal (her)activeringen van de oude kinderpijn. Om die ‘pijn’ te ontwijken ontwikkelen wij allerlei slimme strategieën zoals bijvoorbeeld altijd aardig zijn, jezelf uitsloven voor anderen, anderen hun zin geven ten koste van jezelf, zwijgen wanneer je eigenlijk zou moeten spreken, aandachtzoekend gedrag , de held spelen, voor iedereen willen zorgen, emoties onderdrukken en nog tientallen andere methodes om pijn te vermijden.
Mensen die last hebben van codependentie weten vaak lastig wat ze zelf willen, ze zijn meestal niet goed met grenzen aangeven en nee zeggen. Ze hebben moeite met keuzes maken, blijven langer dan nodig vastzitten in ongezonde relaties, kunnen vaak hun gevoelens moeilijk verwoorden, hebben eigenwaarde problemen en kunnen controledrang over zichzelf en anderen hebben. Ze voelen zich verantwoordelijk voor de emoties van anderen, kunnen meestal beter geven dan ontvangen, voelen vaak een grote innerlijke leegte, kunnen woedeuitbarstingen hebben na lang opsparen, voelen altijd een soort haast of druk, spelen slachtoffer en nog veel meer.
Als eerste is het belangrijk om je vanuit je volwassen deel te verbinden met je kinddeel. Je kunt heel simpel beginnen, door bijvoorbeeld je hand op je buik te leggen en op die manier contact ermee te maken. Zo leer je om je aandacht naar de binnenkant van je lichaam te brengen.
Maak in gedachten bewust contact met je innerlijk kind, vraag haar of ze met jou wil praten. Als je eenmaal contact hebt met je innerlijk kind, is het belangrijk dat je haar vertelt dat je haar ziet en voor haar wil en zal zorgen. Vertel haar ook dat ze veilig is.
Als er verdriet of andere pijn loskomt, besef dan dat dit het innerlijk kind is dat je nu kunt troosten en geruststellen. Zeg haar dat je haar altijd zult beschermen en nooit zult afwijzen. Je kunt haar vragen wat ze nodig heeft en wat je voor haar kunt doen om zich goed te voelen.
Het is goed om dit regelmatig te doen en op die manier een vertrouwensband op te bouwen met je innerlijke kind. Zo heel je jezelf op verschillende niveaus. Dit heeft als gevolg dat je je levenslust activeert, waardoor je meer blijdschap gaat ervaren. Je komt weer in verbinding met je essentie, zonder onderdrukte angsten.
Je gaat je weer veiliger voelen in jezelf. Door deze sterke hernieuwde verbinding met jezelf blijf je goed in je eigen kern en in je volwassen deel. Daardoor wordt het gemakkelijker om ook diepgaandere relaties met anderen aan te gaan. Anderen zullen niet langer jouw leegte hoeven op te vullen of jouw verdriet weg hoeven nemen. Ook hoef je jezelf niet meer af te leiden met allerlei bezigheden of verslavingen.
Hoe meer je in staat bent om je opgeslagen emoties te transformeren, hoe meer je ook in contact zult komen met het speelse kind in jezelf. Het is heel bijzonder om te ervaren welke mooie kwaliteiten dat kind tot haar beschikking heeft. Je speelse kind staat voor je gevoeligheid, je speelsheid en je fantasie.
Als je alleen vanuit je hoofd leeft, mis je deze unieke kwaliteiten die je in kan zetten in je leven. Zij kan bijvoorbeeld goed aanvoelen wat echte liefde is. Daarnaast is het speelse kinddeel in jou vaak creatief, houdt van de natuur, van niets doen en daarvan te genieten. Ze legt zichzelf geen prestatiedruk op om erbij te horen, ze is wat ze is en dat vervult haar.
Ze voelt precies aan wat er tussen mensen speelt en ze reageert en vertrouwt op haar gevoelens, ze is loyaal naar zichzelf en doet geen concessies hierin. Juist je speelse kinddeel is in staat zich onvoorwaardelijk te verbinden met de mensen waar jij van houdt. En dat blijft zo, want je innerlijke kind groeit nooit op. Reden genoeg dus om je speelse kinddeel te verwelkomen en te integreren in jouw persoonlijkheid.
Totdat het gekwetste kinddeel geheeld is, neemt het vaak het stuur van ons leven over om zichzelf en jou te beschermen. Het is zeer menselijk maar niet zo handig in volwassen relaties. Werk aan de winkel voor velen van ons.
Je kunt jezelf helen door het gekwetste kinddeel in jezelf te helen door er mee in verbinding te komen met herhalende oefeningen binnen bijvoorbeeld een krachtige helende visualisatie.
Every time you forgive yourself, you heal a deep wound in your inner child.
Tamara Beekmans
Deze visualisatie heb ik voor je ingesproken en ik wijd er ook een heel hoofdstuk aan in mijn boek. Binnen het jaarprogramma werken we hier intensief een jaar lang aan, om het gekwetste kinddeel in onszelf te helen, waardoor je de denk- en gedragspatronen die je tegenkomt kunt transformeren. Hierdoor ga je je als vanzelf beter voelen, waardoor je je hooggevoeligheid gemakkelijker kunt inzetten en vanuit je authenticiteit kunt gaan leven. En het mooie is: het is blijvend.
Deze uitgeschreven visualisatie staat onderaan dit blog, deze kun je bijvoorbeeld 3 x 10 minuten per week een aantal maanden doen om de wezenlijke verbinding met jezelf weer te herstellen.
Dan doorvoel je ook gemakkelijker je pijnlijke emoties met de 5-minuten regel (lees mijn eerdere blog). En kun je deze opgeslagen, onderdrukte pijn ook echt opruimen door het verdriet en boosheid toe te laten, zodat deze dan vrijkomt en kan ontladen.
Op een gegeven moment wordt het gekwetste kinddeel minder pijnlijk en komt er weer ruimte voor je onbevangen, speelse kinddeel. Tot op een dag je zover bent dat je pijnlichaam is opgeschoond en deze 2 innerlijke kinddelen samen vallen in één gezond (speelse) kinddeel. Dan heb je geen opgeslagen pijn meer en kun je leven vanuit je volwassen deel wat altijd veel rustiger is en vrediger. Je speelse kinddeel dat volop kan genieten en nog in verwondering kan zijn en een sterke intuïtie heeft in samenwerking met je hart en ziel. Ik heb op YouTube een gratis video training staan. Klik hieronder op de foto om deze te volgen.
Live Videotraining over Gekwetst kinddeel, klik op de foto voor de video.
Visualisatie:
In verbinding met je innerlijk kinddeel
Als je het prettig vindt, kun je van tevoren een persoonlijk aantekenboek en pen erbij pakken om je beleving te noteren.
Adem diep in en uit en laat je lichaam volledig ontspannen; wees je bewust van je hele lichaam en laat het maar zwaar worden. In gedachten ga je vervolgens naar een plek waar je jezelf veilig voelt, dat kan in een kamer zijn bij je thuis of een open plek in de natuur. Ga daar comfortabel zitten of liggen. Kijk om je heen of je alleen bent en of het veilig aanvoelt. Je bent rustig. Je staat helemaal in verbinding met het volwassen deel in jezelf.
Nodig je innerlijke kind uit, het kind wat pijn heeft, vraag of ze naar die plek wil toekomen. Zie voor je hoe dit innerlijk kind nu bij jou is. Kijk wat ze wil op dit moment, dichtbij jou komen of blijft ze liever nog op afstand? Stel haar gerust en zeg dat je niets van haar verlangt en dat ze niets verplicht is. Creëer alleen maar open ruimte, een uitnodiging waarmee ze naar je toe kan komen. Wat heel erg helpt, is tegen haar zeggen: ‘Ik zie je, het is oké, je bent veilig.’ Vervolgens kun je vragen wat ze nodig heeft en of je iets voor haar kunt doen.
Luister vervolgens naar haar antwoord en als ze stil blijft, kun je ook voelen wat ze van jou wil. Het is heel belangrijk dat je je open opstelt en luistert naar haar, want dat is iets dat je veel te lang niet hebt gedaan en wat zij gemist heeft. Misschien is ze heel verdrietig, misschien lacht ze, misschien is ze bang voor je, misschien komt ze op je schoot zitten… Ga hoe dan ook in gesprek met haar. Luister goed en blijf haar vertellen dat je haar ziet en dat ze veilig is en dat je vanaf nu voor haar zult zorgen, dat je haar niet meer in de steek gaat laten, dat je samen de pijn gaat oplossen. Vertel haar dat ze mag huilen als ze dat wil, alles mag zeggen wat ze denkt en voelt en dat je een afspraak met haar maakt waarin je haar beloofd dat je haar niet meer zult afwijzen, maar er voor haar zult zijn. En dat je haar niet meer zult veroordelen, want ook elk oordeel naar jouw volwassen deel is een oordeel naar haar; zij hoort het ook.
Laat ze al toe dat je haar vasthoudt of knuffelt of beschermt? Of heeft ze nog meer tijd nodig? Voel zelf aan hoe lang het mag duren. Het belangrijkste is dat je weer echt die verbinding maakt en aandacht hebt voor haar.
Zeg vervolgens tegen je innerlijk kind dat je de volgende keer heel graag weer met haar in contact wil komen en dat je zult luisteren. Dat je heel graag wilt dat ze verlost wordt van haar pijn, en dat je de belofte gaat waarmaken om haar te troosten en te koesteren en te zijn, zodat ook het speelse blije kind weer de ruimte kan krijgen. Dat is zo helend. Dat gekwetste meisje in jou heeft soms die ontlading nodig, zodat de pijn opgelost kan worden. Zo ruim je een heleboel op en ontstaat meer ruimte voor het pure, speelse en blije kind, waarmee je je gelukkigere en evenwichtiger gaat voelen.
Nu kondig je haar aan dat je afscheid gaat nemen, maar dat je ook zult terugkomen. Nu weet zij en jij dat je haar voortaan wel zult horen en op haar zult reageren. Dat zal jullie beiden enorm gaan helpen in de relatie met jezelf en hoef je elkaar niet meer af te wijzen.
Misschien wil je nog een knuffel geven of een keer zwaaien naar haar. Neem afscheid van je innerlijk kind en de ruimte waar jullie beiden zijn. Kom weer naar het hier en nu en wees je ervan bewust dat er een plek in jou is waar genegenheid is en waar heling plaats kan vinden. Een plek om te koesteren, wat een hele fijne plek in jou mag worden.
Neem weer rustig de tijd om je voeten en je handen te bewegen, om je uit te rekken, en schrijf deze ervaring op in je persoonlijk aantekenboek.
Innerlijk kind
Als je je onveilig voelt zou je jezelf kunnen afvragen wat er eigenlijk aan de hand is. Als je je door iemand of door een groep onveilig voelt, is dat bijna altijd projectie als er geen aanwijsbare reden tot geweld aanwezig is.
Als je door je overlevingsmechanisme gewend bent je omgeving voortdurend af te checken of het rustig is, dat alles onder controle is, dan ben je gewend je veiligheid buiten jezelf te creëren. Dat heb je vaak vanaf kind aan zo gedaan in de gezinssituatie. Als deze niet veilig genoeg voor jou was, dan is dit denk- en gedachtepatroon zo bij je ontstaan en als volwassene is dit onveranderd als je niet beter weet dan dat dit zo is.
Maar echte veiligheid, waarop je kunt vertrouwen zit eigenlijk van binnen, in jezelf. Het is het vertrouwen in jezelf, als je jezelf voortdurend of heel vaak afwijst, voed je de onveiligheid in jezelf. Je gaat dan eigenlijk van jezelf weg. En dan ga je projecteren op anderen dat het door de ander komt waardoor je je onveilig voelt, doordat je je niet gehoord of gezien voelt. Maar laat jij je ook werkelijk zien aan je omgeving of aan anderen?
Als jij je onveilig voelt, heb je ook stevige muren om je heen opgetrokken en een mechanisme aangewend om dit in stand te houden. Je zoekt dan namelijk voortdurend bevestiging van buitenaf, soms vraag je er letterlijk om. En als het dan tegenvalt wat je te horen krijgt, ga je je heel onveilig en angstig voelen. Als je je hier nog niet helemaal bewust van bent, dan creëer je eigenlijk je eigen spiraal naar beneden. Je loopt voortdurend risico om gekwetst te worden doordat je bevestiging zoekt van buitenaf terwijl je eigenlijk hoopt op bevestiging en goedkeuring van de ander. Maar het is niet de ander zijn of haar taak om jou te keuren in welke zin dan ook. Het is jouw taak en jouw eigen verantwoordelijkheid om jezelf te aanvaarden, jezelf goed te keuren, jezelf te bevestigen. Dat noemen ze ook zelfreflectie.
Als je in je gekwetste kindsdeel zit, wijs je vooral met de vinger naar buiten, de wereld doet het, de wereld of die persoon zorgt er voor dat jij je niet gezien en gehoord voelt en jij je niet veilig voelt. Als je een klein kind bent is dit een normale beredenering, omdat kinderen dit bewustzijn nog niet hebben en reageren vanuit een gevoel van tekort.
Het is jouw taak en eigen verantwoordelijkheid dat je als volwassene je jezelf dit geeft, uit de spiraal stapt door geen bevestiging meer van buitenaf te vragen of te zoeken. Elke keer als je de neiging hebt dit te doen, corrigeer je jezelf en geef je jezelf deze bevestiging. Dan hoef je je ook niet elke keer kleiner te maken dan je in wezen bent. Hiermee bouw je zelfvertrouwen op en er ontstaat langzamerhand een veiligheid die je van binnenuit ervaart. Zodra dit begint te groeien, voelt dat zo ontzettend fijn.
En elke keer als je nog onveiligheid in relatie tot anderen buiten jezelf ervaart, weet je dat je nog werk te doen hebt. Innerlijk werk. Verantwoordelijkheid nemen over je eigen handelen, gedachten en gevoelens. Dan kom je in verbinding met het volwassen deel van jezelf. Een volwassene overziet beter het geheel dan een kind en kan ook beter relativeren.
Als je vroeger als kind onveiligheid hebt ervaren, dan is het van groot belang in gesprek te gaan met dat deel in jezelf, bewust de tijd en ruimte nemen om het innerlijke kind op schoot te nemen en te troosten, hierdoor geef je jezelf veiligheid en geborgenheid, zodat je dit deel kan helen in jezelf. Dan word je een evenwichtiger mens en haalt je dit niet elke keer uit balans.
Het is in het begin een lastig proces maar het is zeker wel haalbaar en goed te doen. Het enige wat je hoeft te doen is alert te zijn als je in het mechanisme stapt, jezelf hierop te corrigeren en het omdraaien. Je kunt ook de The work van Byron Katie erop doen. (Is het waar?). En wat heel constructief is als je met regelmaat even ´met jezelf gaat zitten´, om het innerlijke gekwetste kindsdeel op schoot te nemen, te troosten en toe te spreken dat jij het (jezelf) niet en nooit meer in de steek zal laten.
16 Belangrijke Tips om Veiligheid van Binnenuit te laten groeien:
1. Observeer jezelf als je onveiligheid ervaart.
2. Wil je goedkeuring of bevestiging van buiten af.
3. Ziet de ander je niet? Zie je jezelf wel?
4. Kijk naar de feiten? Klopt je waarneming wel, of is deze gekleurd door oude pijnen.
5. Nodig het volwassen deel in jezelf uit om mee te kijken en hierin de leiding te nemen.
6. Zeg zo vaak mogelijk tegen jezelf: “Ik ben veilig!” Dit werkt door als nieuw gedachtepatroon in de hersenen.
7. Wijs jezelf nooit af, nooit meer. Ook al maak je fouten, daar leer je van, dus dat is goed.
8. Maak in het begin 2 tot 3 x in de week tijd om contact te maken met het innerlijke kind.
9. Stel jezelf gerust als je angsten ervaart die jezelf ondermijnen, onderzoek ze en dwing jezelf om naar de feiten te blijven kijken ook al nemen je emoties het van je over, train jezelf hierin. Stap uit dit deel van jezelf en corrigeer jezelf.
10. Leg je hand op je hart en plant de woorden liefde, heling en dankbaarheid daar, laat je hart opzwellen bij elke inademing en adem alles uit wat je op dat moment wil loslaten.
11. Geef een ‘hallo’ aan jezelf, waar ben je, om te voorkomen dat je weggaat van jezelf, als je deze pijn ervaart, hebben veel mensen de neiging om te dissociëren.
12. Strijk met je handen langs je lichaam om ervoor te zorgen dat je contact houdt met je zelf door middel van je lichaam.
13. Grond jezelf stevig: Moeder Aarde; wil je je met mij komen verbinden en met mij gronden vandaag de hele dag, op een inademing nodig je de Aarde energie uit omhoog vanuit het middelpunt van de Aarde.
14. Maak opnieuw contact met degene waarbij je onveiligheid ervoer als je in je volwassen deel zit, en realiseer dat niemand zo veel macht over je kan hebben, dat dit alleen in je eigen hoofd zich afspeelt; het goede hiervan is dat je dit wel kunt veranderen. Hierdoor leer je opnieuw vertrouwen te hebben in mensen door positieve ervaringen als je dit stuk tenminste aan wilt gaan. Er zijn helaas genoeg mensen die hier de rest van hun leven in blijven zitten en zichzelf eigenlijk hiermee pijn doen. Want je geeft hiermee de erkenning op je bestaansrecht uit handen aan anderen, of zij mogen bepalen dat jij mag bestaan en dat je er mag zijn. Dat is niet hun taak, dat is jouw taak.
15. Wees lief voor jezelf als het een keer niet lukt, maar onderzoek dan wel hoe je het de volgende keer beter aan kunt pakken.
16. Adem in en adem uit.
